[ لغات ]
( ملهوف ) : ستمديدهاى كه ياور بطلبد ( تنفيس ) : رهايى از غمى كه أو را فرا گرفته بود .
[ ترجمه ]
« از كفارههاى گناهان ، به داد ستمديده رسيدن ، وغمگين را شاد گرداندن است » .
[ شرح ]
( 73604 - 73595 ) امام ( ع ) اين اعمال را از كفارههاى گناهان بزرگ قرار داده از آن رو كه آنها فضيلت بزرگى هستند كه فضيلتهايى همچون شفقت ، عدالت ، سخاوت ، مروّت ونظاير آنها را در پى دارند وبديهي است كه وجود اين خصلتها در آدمي باعث پوشش ومحو گناهان واز بين رفتن خصلتهاى بدى مىگردند كه از آنها به بديها وگناهان تعبير مىشود ، چنان كه قبلا به اين مطلب اشاره شد .
( 3020 ) 20 - امام ( ع ) فرمود :
يَا ابْنَ آدَمَ إِذَا رَأَيْتَ رَبَّكَ سُبْحَانَهُ يُتَابِعُ عَلَيْكَ نِعَمَهُ - وَأَنْتَ تَعْصِيهِ فَاحْذَرْهُ ( 73621 - 73608 )
[ ترجمه ]
« فرزند آدم ! هر گاه ديدى پروردگار سبحان نعمتهايش را در پى هم به تو ارزانى مىدارد در حالي كه تو نافرمانى أو را مىكنى ، پس برحذر باش واز أو بترس » .
[ شرح ]
( 73621 - 73608 ) آدمي را از نافرمانى خدا ، در حالي كه نعمتهاى الهى پياپى به أو مىرسد ، به وسيلهء ترس از خدا برحذر داشته است ، توضيح آن كه چون سپاس دائمي زمينهساز فزونى نعمت است ، ناسپاسى در برابر نعمت ، ونافرمانى خداوند كه مستلزم ناسپاسى است ، موجب فزونى نيافتن نعمت بلكه زمينه براي كاستى نعمت ونزول بلاست ، چنان كه خداى تعالى فرموده است :
وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ
« 14 » وهمين است جاى ترس از خدا . وأو ، در سخن امام : وأنت
هامش
( 14 ) سوره إبراهيم ( 14 ) آية ( 7 ) يعنى : اگر ناسپاسى كنيد به عذاب سختى گرفتار مىكنيم .