مضمرى ما را بدين كار واداشته است كه صغراى آن عبارت « فرصت ، همانند ابر گذرا مىگذرد » است يعنى : براستى فرصت زودگذر است ، وكبراى مقدّر آن نيز چنين است : وهر كارى كه آن طور باشد ، بايد به سوى آن شتافت وزمان امكان آن را غنيمت شمرد » .
( 3017 ) 17 - امام ( ع ) فرمود :
لَنَا حَقٌّ فَإِنْ أُعْطِينَاهُ وَإِلَّا رَكِبْنَا أَعْجَازَ الْإِبِلِ - وَإِنْ طَالَ السُّرَى ( 73548 - 73536 )
[ ترجمه ]
« ما حقي داريم ، اگر آن را به ما دادند ، خواهيم گرفت ، واگر ندادند ، بر شتر مشقّت سوار مىشويم ، اگر چه شبروى دراز باشد » .
[ شرح ]
( 73580 - 73549 ) سيّد رضى مىگويد : « اين سخن از سخنان لطيف وفصيح امام ( ع ) است ، ومعناى آن چنين است ، كه اگر حق ما را ندهند ، گرفتار سختى شده وخوار خواهيم بود ، توضيح آن كه كلمهء رديف يعنى كسى كه بر پشت سر ديگرى سوار شود ، مانند برده ، أسير وكساني كه همانند آنهاست . » ( 73548 - 73536 ) ازهرى ، در تهذيب اللّغة از قول قتيبى مىگويد : اعجاز الإبل : آخرهاى شتر جمع عجز ، يعنى مركب ناهموار وسخت ، گفته است : معناى سخن امام ( ع ) چنين است : اگر ما را از حق خود بازداشتند ، به مركب مشقّت سوار مىشويم وهر چند طول بكشد ، بر آن شكيبا خواهيم بود ، واز كساني كه حق ما را حلال شمردهاند ، نخواهيم گذشت . آن گاه ازهرى مىگويد : مقصود علي ( ع ) سواري بر مركب سخت نبوده ، بلكه اعجاز شتر را مثل براي عقب ماندن أو از حق امامتش وجلو افتادن ديگران از أو ، آورده است بنا بر اين هدف امام ( ع ) اين است كه اگر ما را از حق امامتمان بازداشتند ، واز اين حق عقب نگه داشته شديم ، در دنبال آن ايستادگى وپايدارى مىكنيم ، هر چند كه روزگار درازى باشد .