السّرى : حركت در شب .
به نظر من ، آن كسى كه هر سه احتمال را نقل كرده نظرش صحيحتر وبه حقيقت نزديكتر است ، زيرا سوار شدن بر پشت سر ، محتمل است . خوارى ، سختى وعقب افتادن مقام ومنزلت باشد واحتمال مىرود تمام اينها مورد نظر امام ( ع ) باشد . ازهرى بين مثل وكناية تفاوت نگذاشته است ، زيرا سواري بر پشت سر ، كناية از أمور ياد شده است ، وهمچنين طولانى بودن حركت در شب كناية از مشقت زياد است ، زيرا اين جاى تصور ولازمهء سير طولانى در شب است ، واحتمال دارد كه عبارت امام ( ع ) ، كناية باشد ، به صورت يك ضرب المثل .
( 3018 ) 18 - امام ( ع ) فرمود :
مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ ( 73591 - 73584 )
[ ترجمه ]
« هر كس را كه عملش كند سازد ، تبارش أو را تند نگرداند » .
[ شرح ]
( 73591 - 73584 ) يعنى : هر كس كه عمل شايستهء خوب نداشته باشد وبدان جهت از مراتب بلند دنيوي واخروى عقب بماند ، بزرگى وشرافت خانوادگى - هر چند كه داراى شرافتى باشد - أو را تند نگرداند . كندى عمل ، كناية از نرسيدن أو به نيكى است ، به دليل نداشتن چيزى از اعمال پاكيزه كه أو را به نيكى برساند . امام ( ع ) اسراع ( تند گرداندن ) را در برابر بطؤ ( كند ساختن ) قرار داده است .
( 3019 ) 19 - امام ( ع ) فرمود :
مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ - وَالتَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ ( 73604 - 73595 )