تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧

( 3008 ) 8 - امام ( ع ) فرمود :

فِي الَّذِينَ اعْتَزَلُوا الْقِتَالَ مَعَهُ - خَذَلُوا الْحَقَّ وَلَمْ يَنْصُرُوا الْبَاطِلَ ( 73488 - 73478 )

[ ترجمه ]

« هر گاه نعمتهاى تازه‌اى نصيب شما شد ، زيادى آن نعمتها را با كم‌سپاسى از خود دور نسازيد » .

[ شرح ]

( 73488 - 73478 ) امام ( ع ) در اين گفتار توجه داده است ، بر اين كه به منظور دوام وبقاى نعمت بايد شكر نعمت را به جاى آورد ، واز كم‌سپاسى - به دليل پيامد ناگوار آن - برحذر داشته است بنا بر اين ، زنهار به خاطر پيامد كم‌سپاسى است . لفظ تنفير ( حذر داشتن ) را به ملاحظهء شباهت نعمت ، به يك گروه پرنده استعاره آورده است ، پرندگان به هم پيوسته كه اگر أول آن گروه فرود آيد ، آخر آن نيز فرود خواهد آمد . ودر اين عبارت اشارتى است بر اين كه دوام شكر وسپاس باعث دوام وزيادت نعمت است ، همان طورى كه خداوند متعال فرموده است :
وَإِذْ تَأَذَّنَ
« 11 » .

( 3009 ) 9 - امام ( ع ) فرمود :

إِذَا وَصَلَتْ إِلَيْكُمْ أَطْرَافُ النِّعَمِ - فَلَا تُنَفِّرُوا أَقْصَاهَا بِقِلَّةِ الشُّكْرِ ( 73412 - 73403 )

[ ترجمه ]

« كسى كه خويشاوندان نزديك تركش كنند ، كسان بسيار دور ، به أو خواهند رسيد » .

[ شرح ]

( 73412 - 73403 ) يعنى ، خداوند مقدّر كرده واراده‌اش بر اين تعلق گرفته است كه براي
هامش
( 11 ) سوره إبراهيم ( 14 ) آية ( 7 ) يعنى : وهر آينه اگر شكر نعمت به جاى آوريد بر نعمت شما بيفزاييم .