ظلم ، برحذر دارند ودر حدّ امكان ايشان را از ارتكاب چنان ستمى بازدارند تا مبادا - به دليل قدرت داشتن آنها - كارها درهم بريزد واز طرفي دست نادانان را از آزردن سپاهيان در موارد اجبار واضطرار - كه استثنا فرموده است - كوتاه كنند ، تا مبادا بين ايشان وسپاهيان آشوبى به پا شود . وسرانجام به آنان اطّلاع داده است كه خود نيز در پشت سپاهيان مواظب است ، كناية از اين كه مرجع رسيدگى به كارهاى آنها به منظور دفع مظالم سپاهيان است وهر مشكلى را كه از طرف سپاه متوجّه آنان شود وآنها جز به يارى خدا وبه وسيلهء أو نتوانند برطرف كنند ، أو خود با كمك وترس از خداوند اصلاح خواهد كرد .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 332
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٣٣٢