درخواست خود ، خداوند را به رحمت گستردهاش كه همه چيز را فرا گرفته وبه توانايى بسيارش بر بخشش هر درخواستى ، سوگند داده است . وبديهي است كه اين صفات پروردگار ، سرچشمهء پذيرش وأجابت درخواست كنندگان است .
سپس آنچه را كه مورد درخواست امام ( ع ) از رضاى پروردگار بوده است به تفصيل آنها به شرح زير پرداخته است :
1 - عذر وبهانهاى آشكار در برابر خدا وبندگان خدا داشتن .
اگر كسى اشكال كند كه عذر وبهانه وقتي است كه گناهى در كار باشد ، امّا كسى كه سر بر فرمان خداست ، عذر وبهانه در كار أو چه معنى دارد ؟
پاسخ اين است كه ، احتمالا عذر اسم از اعذار در نزد خدا يعنى زياد انجام دادن أوامر الهى باشد ، گويا فرموده است : استوارى در انجام أوامر به طور فراوان به جاى آوردن هر چه بيشتر دستورات أو .
2 - خوشنامى ميان بندگان ، وآثار نيك ، يعنى كارهاى خوبى كه منشأ اثر در شهرها باشد ، واينها از جمله درخواستهايى هستند كه پيامبرانى همچون إبراهيم ( ع ) درخواست مىكردند
وَاجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ
« 12 » . بعضي گفتهاند مقصود خوشنامى ميان مردم است .
3 - خداوند نعمت خود را بر آن دو كامل گرداند .
4 - افزايش كرامت خود براي آنها .
5 - پايان خوش با سعادت وآنچه كه باعث سعادت است يعنى كشته شدن در راه خدا . وبا عبارت :
الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ
. بر درستى نيت خود در اين درخواست ، توجه داده است وبعد سخن خود را با درود وسلام بر پيامبر وخاندان أو پايان برده است .
هامش
( 12 ) سورهء شعرا ( 26 ) آية ( 84 ) يعنى : در ميان آيندگان سخن مرا دلپذير گردان .