تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧
كارى به هنگام دستيازى بدان است كه نقطه مقابل شتابزدگى در كار مىباشد ، ويا ناتوانى از كار هنگامى كه راه انجام آن روشن است كه نقطه مقابل پافشارى در كارى است كه سر رشتهء آن در دست انسان نيست . ولازمهء نهى از دو طرف افراط وتفريط ، خود به معنى دستور انجام كارها بر أساس عدل يعنى حدّ وسط از دو طرف ودر جايگاه صحيح وحق است . بدان جهت فرموده است : بنا بر اين هر چيز را به جاى خود قرار بده وهر كارى را به وقت خود انجام ده . ( 69626 - 69619 ) بيست ونهم : أو را از اختصاص دادن چيزى كه لازم است همهء مردم در آن حق برابرى داشته باشند ، از أموال مسلمانان وديگر چيزهاى خوب به خويشتن برحذر داشته است . ( 69650 - 69627 ) سىام : أو را از غفلت نسبت به چيزهايى كه توجه وآگاهى به آن لازم است يعنى حقوق مردم كه به ستم از دست آنها گرفته‌اند ، وهمه مىدانند كه تو سهل انگارى كرده‌اى ، نهى فرموده واز چنين حالتي با عبارت : التّغابى . . . للمظلوم ، بر حذر داشته است ، ومقصود امام ( ع ) از اين عبارت آن مقدار از حقوق مردم است كه وى به خود اختصاص داده واظهار ناداني وغفلت از آن مىكند . كلمهء « ما » در « عمّا » زايده است . مقصود امام ( ع ) از « القليل » مدت زندگى در دنياست . وبا عبارت : أغطية الأمور ، اشاره به ساختمان بدن وجسم دارد كه مانع از درك أمور با ديدهء بصيرتند . وقبلا دانستيم كه برطرف شدن اين حجابها با دور انداختن كالبد ميسر است ودر آن صورت است كه تمام آنچه را كه از خوبى وبدى براي أو آماده شده ، مىبيند ، همان طورى كه خداى متعال فرموده است :
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً
« 10 » . ( 69662 - 69651 ) سى ويكم : أو را دستور داده است تا به هنگام خشم ، برخويشتن مسلط
هامش
( 10 ) سوره آل عمران ( 3 ) آية ( 30 ) يعنى : روزى كه هر كس هر كار نيكويى انجام داده است ، پيش روى خود حاضر مىبيند .