خداوند بخشايشگر بر بندگان ارزانى داشته است ، آنان را به فرمانبردارى وپرهيزگارى تشويق مىكند ، از جمله اين كه خداوند با پند واندرزهاى خود بندگانش را بهرهمند مىسازد ، يعنى آنها را به سوى بهشت خويش مىكشاند ، وبه عطا وبخشش خود ترغيب مىكند ، وبا فرستادن پيامبر به سوى بندگان آنان را اندرز مىدهد وبا نعمتهاى خويش به آنان احسان وانعام مىفرمايد ، چنان كه خداوند متعال در چندين جاى كتاب خود فرموده است :
« وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ »
« 6 » .
امام ( ع ) پس از اين دستور مىدهد كه نفس خود را براي عبادت وبندگى خداوند رام وخوار سازيد وحقّ خدا را ادا كنيد همان حقّى كه آن را از بندگان مىخواهد وعبارت از طاعت وفرمانبردارى خداست ، سپس از اسلام سخن مىگويد وفضيلتهاى آن را بيان مىكند وبه آن ترغيب مىفرمايد ، ودر حقيقت ، اين سخنان تفسيري در باره چگونگى طاعت وعبادت خداوند است ، ومانند اين است كه فرموده باشد : حقّ طاعت أو را كه همان اسلام است ادا كنيد ، وبراي آن فضيلتهايى به شرح زير ذكر فرموده است :
( 48049 - 48041 ) 1 - خداوند اسلام را براي خويش برگزيده است . يعنى آن را راه شناخت خود ووسيله رسيدن به پاداشهاى خويش قرار داده است .
( 48053 - 48050 ) 2 - خداوند اسلام را زير نظر خود پرورش وگسترش داده است ، واژه على عينه هنگامى به كار برده مىشود كه نسبت به چيزى عنايت واهتمام خاصّ وجود داشته باشد ، ومانند اين است كه اسلام كار يا صنعتى است كه آن كسى كه اين صنعت براي أو ساخته وپرداخته شده آن را برگزيده وزير نظر خويش قرار داده است ، واژه عين مجازا براي علم وآگاهى به كار رفته وعلى براي حال است ، يعنى با علم أو به شرف وفضيلت وحكمتى كه در وجود اسلام است ، واين مانند
هامش
( 6 ) سوره آل عمران ( 3 ) آية ( 103 ) يعنى : ونعمت خدا را بر خود به ياد آوريد .