وسايلى كه پيشينيان شما آرزو ودرخواست رجوع به مانند آنها را مىكنند برخورداريد ومىتوانيد با استفاده از اين امكانات به عمل بپردازيد .
( 39959 - 39941 )
فرموده است : وأنتم بنو سبيل . . . تا بالزّاد .
واو در جمله وأنتم . . . واو حاليّه است وصفت در راه ماندگان را براي انسانها استعاره فرموده است ، زيرا أقامت آنها در سراى دنيا غرض اصلى نيست ، وعنايات پروردگار مقصد ديگرى را براي آنها منظور ومقرّر داشته واز طريق دين ، آنان را به كوچيدن از دنيا تشويق مىكند ، بنا بر اين آنها در دنيا همچون مسافرانند ، دروازههاى شهر آنها جود وبخشش الهى ، ونزديكترين درهاى ورودى دنيا أرحام مادران ، ودرهاى خروجي آن مرگ است ، واژه سفر مجاز واستعاره مشهوري براي مرگ است كه مىتوان آن را حقيقت دانست . آشكار است سرايى كه انسان در آن نخواهد ماند بلكه منزلي در گذرگاه سراى ديگر است خانه ومحلّ أقامت أو نيست ، اين كه فرموده است از اين جا به آنها بانگ رحيل سردادهاند ، براي برانگيختن نفرت آنهاست كه به دنيا رغبت واعتماد نكنند وآن را وطن خود ندانند واين كه دستور داده از اين دنيا توشه بر گيرند براي توجّه دادن آنهاست به اين كه هدف ومقصد از اين دنيا آخرت است ولازم است براي پيمودن اين راه ورسيدن به مقصد زاد وتوشه وآمادگى لازم را در اين جا فرآهم كرد ، واژه زاد براي پرهيزگارى وفرمانبردارى خداوند استعاره شده وهمينهاست كه توشه راه انسان به پيشگاه پروردگار جهانيان است .
( 39971 - 39960 )
فرموده است : واعلموا . . . تا نفوسكم .
اين گفتار وعدههاى سخت خداوند را در باره كيفر گناهان يادآورى مىكند ، وبه شنوندگان اندرز مىدهد كه به خويشتن رحم كنند ، واين زماني صورت مىگيرد كه اعمال شايسته به جا آورند ودستورهاى خداوند را پيروى كنند .
( 40002 - 39972 )
فرموده است : فإنّكم قد جرّبتموها . . . تا شيطان .
اين سخنان استدلالي است بر اين كه بايد در برابر عقوبتهاى الهى بر