يكديگر ، وحصول اين امر براي آنها ميسّر است ، لذا از ساكنان آن به رسولانى كه رفيقان بهشتند تعبير شده است ، امّا چون أنواع فرشتگان آسمانى وآنهايى كه از علائق جسميّت مجرّدند بالذّات ، وهم از لحاظ درجه كمالات ، با يكديگر متفاوتند ، فرشتگان زايران بهشت يعنى ديدار كنندگان ساكنان آن خوانده شدهاند ، وآشكار است كه رفيق از زاير نزديكتر وپيوستهتر است ، گفتهاند زيارة فرشتگان از ساكنان بهشت ، عبارت از حضور ساكنان عالم بالا در نزد نفوس كامله به هنگام انقطاع وانصراف آنها از علايق جسمي است ، وچون اين حضور هميشگى نيست بلكه بر حسب اوقاتى است كه نفس از چنگال تعلّقات رهايى دارد ، حضور آنها به زيارة شبيه بوده واين واژه براي آن استعاره شده است ، بديهي است در اين ديدار فرشته زاير است نه نفس انسان ، زيرا صورت فرشته است كه به افاضه خداوند صورت آفرين در نفوسى كه آمادگى وشايستگى دارند وارد ونمايان مىگردد .
پس از اين امام ( ع ) دوباره روز رستاخيز را يادآورى مىكند ودستور مىدهد كه در انجام دادن آنچه موجب صلاح أمور آخرت مىشود پيشدستى كنند ، ودر اداى اعمالي كه مايه تقرّب به خدا ورهايى از بيم وهراس روز قيامت مىشود شتاب ورزند ، جمله سابقوا الآجال نيز به همين معناست .
( 39929 - 39915 )
فرموده است : فإنّ النّاس يوشك أن ينقطع بهم الأمل .
مراد از أمل آرزوى دنيا وخواستن دوام زندگى آن است يعنى چون نزديك است رشته اين آرزوها بريده شود لازم است به اصلاح أمور آخرت توجّه كنند ، ويرهقهم الأجل يعنى چون بزودى مرگ فرا مىرسد ودامن آدميان را مىگيرد واجب است در عمل براي آنچه باقي وپايدار مىماند بكوشند ، وچون به سبب فرا رسيدن مرگ ، باب توبه مسدود مىگردد به آن مبادرت ورزند .
( 39940 - 39930 )
فرموده است : فقد أصبحتم . . . تا قبلكم .
يعنى : شما در وضعي هستيد كه از نعمت حيات وسلامت وامنيّت وديگر