تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 741

مساهمون:

ص٧٤١
لذّتجويى است وشكّ نيست كه كاهيدن بدن بر اثر انجام دادن عبادتهايى كه گفته شد متضمّن دهش وبخشش ملكات فاضله به نفس انسان ، وحصول قرب پروردگار متعال است ، از اين رو فرموده است : از سرمايه تن برگيريد وبه روانتان ببخشيد ودر اين كار بخل نورزيد ، وذكر اين كه به رنج انداختن تن جود وبخششى به جان است براي ترغيب مردم در توجّه به تهذيب وتكميل نفس است . سپس آن بزرگوار به دنبال دعوت شنوندگان به اين كه با فرمانبردارى از دستورهاى أو خدا را يارى كنند ، وبا دادن صدقات ، به خداوند وأم دهند ، به دو آية از قرآن كريم استشهاد مىكند كه مبتنى است بر وعده خداوند به يارى كسى كه أو را يارى مىكند ، وبه چند برابر كردن پاداش كسى كه به أو وأم مىدهد ، استعاره واژه قرض براي صدقات به مناسبت كثرت أوامر الهى در دادن صدقات واداى اين عبادت مالي است از اين رو أوامر خود را به درخواست نيازمندى كه خواهان وأم است تشبيه فرموده است ، وفايده اين استشهاد وآنچه تا جمله أيّكم أحسن عملا بيان فرموده اعلام اين مطلب است كه : خداوند غنىّ مطلق وبىنياز از آن است كه از بندگانش يارى ووأم بخواهد وهدف از اين عنايت ومرحمت ، آزمودن آنهاست ، وما در باره معناى آزمايش خداوند از بندگانش ، مكرّر سخن گفته‌ايم . ( 40191 - 40162 ) امام ( ع ) پس از اين گفتار دوباره تذكّر مىدهد كه در كار آخرت بر يكديگر پيشدستى كنيد تا در بهشت همسايه خداوند وهمراه پيامبرانش باشيد ، چنان كه خداوند متعال فرموده است :
« . . . وَفُتِحَتْ أَبْوابُها وَقالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ
« 23 » » ودر باره رفاقت وهمدمى با پيامبران فرموده است :
« وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَ
هامش
( 23 ) سوره زمر ( 39 ) آية ( 73 ) يعنى : . . . ودرهاى بهشت گشوده مىشود ونگهبانان آن به آنها مىگويند سلام بر شما ، گوارايتان باد به بهشت در آييد وجاودان در آن بمانيد .