مىداريد ، همانا خداوند سبحان به هيچ كس از گذشتگان وبازماندگان به سبب جدايى وتفرقه خيرى نبخشوده است .
اى مردم ! خوشا به حال كسى كه توجّه أو به عيبهاى خويش ، وى را از ديدن عيبهاى ديگران باز داشته است ونيز خوشا به حال آن كس كه در خانهاش بيارامد وروزى خود را بخورد ، وبه طاعت پروردگارش بپردازد وبر گناهان خويش بگريد ، تا هم أو سر گرم كار خويش بوده وهم مردم از أو در آسايش باشند . »
[ شرح ]
( 37129 - 37080 ) امام ( ع ) به شنوندگان دستور مىدهد كه از آنچه خداوند در كتاب خود بيان فرموده ، وبر زبان پيامبرش ( ص ) جارى گشته است استفاده كنند واندرزهاى الهى وراهنماييهاى أو را به منظور رسيدن به هدفى كه براي آن آفريده شدهاند بپذيرند وپند گيرند ، اين كه در جملات مذكور لفظ جلاله « اللّه » تكرار واز آوردن ضمير به جاى نام ، خوددارى شده براي تعظيم وبزرگداشت أموري است كه در باره آنها سفارش شده است ، پس از اين به دلائل وجوب امتثال وفرمانبردارى از أوامر خداوند اشاره ويادآورى مىكند كه خداوند با بيان آيات روشن وهشدارهاى آشكار عذر خود را در تنبيه ومجازات خطاكاران اعلام وبا فرستادن پيامبران حجّت را بر بندگان تمام كرده ، ودر كتاب خود با ذكر اعمال شايستهاى كه پسنديده اوست وكارهاى ناروايى كه مكروه اوست بندگان خويش را ارشاد فرموده كه از آنچه محبوب اوست پيروى كنند واز هر چه پسنديده أو نيست دورى ورزند ، سپس تذكّر مىدهد كه طاعت حقّ وامتثال أوامر أو توأم با سختى وكراهت طبع است وحديث نبوي ( ص ) را در اين باره ذكر مىكند ، وچه نيكوست محتواى اين خبر كه در آن تنها از سختى طاعات نام برده نشده بلكه طبق آن ، بهشت با سختيها قرين گشته ، ودر شدايد وناملايمات محجوب گرديده است تا براي به دست آوردن آن ، شوق ورغبت انسانها بر انگيخته شود ودر بر طرف ساختن