خداوند بخواهيد ، وبا مهر قرآن به سوى خدا رو آوريد ، وآن را وسيله خواهش از بندگانش قرار ندهيد ، زيرا بندگان خدا نمىتوانند با چيزى گراميتر از قرآن به پروردگار رو آورند ، وهم بدانيد كه قرآن شفاعت كنندهاى است كه شفاعتش مقبول است وگويندهاى است كه سخنش پذيرفته است وكسى را كه قرآن در روز رستاخيز شفيع شود مورد شفاعت قرار گرفته ، وهر كس قرآن در قيامت از أو بدگويى كند گفتارش به ضرر أو مورد قبول قرار مىگيرد ، زيرا در روز قيامت ندا كنندهاى فرياد مىكند : « آگاه باشيد امروز هر كشت كنندهاى گرفتار كشته خود ودچار فرجام كار خويش است جز آنان كه بذر قرآن را كشته وآن را ذخيرة خود ساختهاند ، بنا بر اين شما از كشت كنندگان وپيروان آن باشيد ، وآن را راهنماى راه پروردگارتان قرار دهيد وبراي اصلاح نفس خود از آن اندرز بگيريد ودر صورت مخالفت ، انديشههايتان را متّهم سازيد ، وخواستهاى خود را نادرست بدانيد . كار كنيد ، كار كنيد ، پس از آن توجّه به پايان كار ، به پايان كار ، استوارى استوارى ، سپس شكيبايى شكيبايى ، پرهيزگارى پرهيزگارى ، همانا براي شما عاقبتى است كه بايد خود را به آن برسانيد ، ونيز براي شما نشانه وراهنمايى است كه بايد بدان راه جوييد ، وبراي اسلام مقصد وهدفى است كه بايد به آن برسيد ، وبا به جا آوردن آنچه خداوند بر شما واجب كرده وتكاليفى كه بيان ومقرّر فرموده از گرو حقّ أو بيرون آييد ، من شاهد وگواه شما هستم ودر روز رستاخيز از جانب شما اقامه حجّت مىكنم .
آگاه باشيد آنچه از پيش مقدّر شده بود واقع گشته وقضاى جارى خداوند به تدريج ظهور يافته است ، ومن بنا به وعده خداوند وحجّت أو سخن مىگويم كه فرموده است :
« إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ »
وشما ربَّنا اللّه ( پروردگار ما خداست ) را گفتهايد پس در عمل به كتاب أو استقامت ورزيد ودر انجام دادن أوامر أو استوار ، ودر طريقي كه شايسته بندگى اوست پا بر جا باشيد واز آن پا بيرون ننهيد ودر اين راه بدعت پديد نياوريد وبا