دار الامارة ( سراى حكومتى ) ورحبه ( ميدان يا دو كناره رودخانه ) ومسجد وبيت المال ومنبر در اختيار عثمان بن حنيف انصارى باشد ، طلحه وزبير وهمراهان آنها مىتوانند در بصره به هر كجا بخواهند فرود آيند ، وبايد در راه وبازار ولنگرگاه وآبشخور ومؤسّسات عمومى به يكديگر زيان نرسانند ووضع به همين قرار باشد تا زماني كه أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب وارد شود ، در آن هنگام چنانچه طلحه وزبير وياران آنها بخواهند مىتوانند به أمت اسلام كه راه خود را برگزيده وبيعت علي ( ع ) را پذيرفته بپيوندند ويا هر كدام از آنها راهى را كه خواهان آنند در پيش گيرند وبه جنگ وصلح يا خروج وأقامت اقدام كنند ، هر دو طرف در اجراى آنچه در اين موافقتنامه نوشته شده در برابر خداوند وميثاق محكمى كه در باره وفاى به عهد وپيمان از هر يك از پيامبران خود گرفته مسؤول ومتعهّد مىباشند » ، سپس موافقتنامه مهر وعثمان به سراى حكومتى وارد شد وبه ياران خود فرمان داد كه به نزد مردم خود بازگردند وبه درمان زخمهاى آنان پردازند ، چند روزى بدين گونه گذشت ، پس از آن چون طلحه وزبير نيروى خود را كمتر ودچار ضعف وسستى مىديدند واز ورود علي ( ع ) به بصره بيمناك بودند به قبايل وطوايف عرب نامه نوشته آنها را به خونخواهى عثمان وخلع علي ( ع ) از خلافت دعوت كردند ، قبايل أزد وضبّه وقيس غيلان به جز يك يا دو مرد كه كار آنها را ناخوش داشته واز آنها دورى گزيدند همگى با اين كارها موافقت وبا آنها بيعت كردند ، همچنين هلال بن وكيع با افراد خود از قبيله بنى عمرو بن تميم وبيشتر مردم بنى حنظله وبنى دارم دست بيعت به آنان دادند ، هنگامى كه كارها براي طلحه وزبير روبراه ومطابق دلخواه شد ، در شبى تاريك كه باد مىوزيد وباران مىباريد با ياران خود كه همه در زير جامه زره پوشيده بودند از محلّ خود بيرون آمده ودر وقت برگزارى نماز صبح به مسجد رسيدند ، ليكن عثمان بن حنيف پيش از آنها به مسجد وارد شده بود ، وچون اقامه نماز گفته شد عثمان پيش رفت تا نماز جماعت را برگزار كند ، ياران طلحه وزبير أو را عقب زدند وزبير را
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 616
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٦١٦