بر همه آنها آگاه است ، ودر كتاب روشن أو ولوح محفوظ شمرده وثبت شده است ، علمي كه همه چيز را فرا گرفته ، وكتابي كه هيچ چيزى را ترك نكرده است .
( 23395 - 23378 )
5 - دليل اين كه امام ( ع ) ايمان كسى را كه ناديدهها را ديده وبه آنچه وعده داده شده آگاه گرديده ،
مورد مثال واختصاص قرار داده ، اين است كه آگاهى به آنچه خداوند به پرهيزگاران وعده داده است ، با ديده كشف وشهود ، قويترين درجات ايمان است ، زيرا ايمان برخى از مردم ، تقليدى است ، وايمان بعضي متّكى به دليل وبرهان است كه اين نوع ايمان را علم اليقين گويند ، ليكن نيرومندترين ايمان ، آن است كه مستند به مكاشفه ومشاهده باشد ، كه عين اليقين گفته مىشود ، واين همان ايمان ناب به خداوند است كه متضمّن اخلاص ونفى شريك از اوست ، وچون با يقين همراه است ودارنده اين مرتبه از ايمان معتقد است كه امر اين است وجز اين نيست ، مستلزم نفى هر گونه شكّ وريب نيز مىباشد ، ومىدانيم كه علي ( ع ) خود أهل اين مرتبه از ايمان بوده است .
( 23436 - 23396 )
6 - اين كه ذكر شهادتين يا اقرار به وحدانيّت خداوند ونبوّت پيامبر ( ص ) گفتار وعمل را بالا مىبرد
به سبب اين است كه اخلاص در شهادتين أصل وپايه قبول كليّه أقوال واعمال شايسته است وهيچ قول وعملي بدون اين كه متّكى به اين أصل باشد به آسمان بالا نمىرود ونزد خداوند مقبول نيست ، وگفتار امام ( ع ) كه فرموده است : شهادتين در هر ترازويى گذاشته شود ، كفّهاش سبك نيست ، واز هر ترازويى برداشته شود كفّه آن سنگين نيست ، اشاره به همين معنا دارد . ما پيش از اين در باره وزن وسنجش اعمال سخن گفتهايم ، وبه خواست خداوند پس از اين نيز سخنانى خواهيم داشت .
( 23452 - 23437 )
7 - چون منظور آن حضرت از اين كه تقوا توشه وپناه است ،
آن زاد وتوشهاى است كه انسان را در سفر آخرت به سر منزل مقصود مىرساند ، وبه وسيلهء آن در قيامت رستگار مىشود ، لذا بيان خود را به همين گونه توضيح داده است .