اعتبار منابع نشسته و با تكيه بر آن كه نسخهء اين قبيل منابع ، قديمى و كهنه بوده و اجازات علما و محدثان روى آنهاست ، به اثبات درستى اعتبار آنها نشسته است .
وى نخست از آثار صدوق ياد كرده مىنويسد : از امالى او نسخهء تصحيحشدهاى دارد كه قريب به زمان مؤلف كتابت شده و اجازهء بسيارى از مشايخ بر روى آن موجود است . از خصال صدوق نيز نسخهاى دارد كه اجازهء شيخ مقداد بر روى آن هست . مجلد نخست عيون اخبار الرضا نيز نسخهاى كهن است كه برخى آن را به خط صدوق مىدانند ؛ اما مجلسى آن را نپذيرفته و مىنويسد كه خط صدوق روى آن هست .
وى از كتابى با نام كتاب الامامة ياد كرده كه مؤلف را نشناخته ، اما از اجازات روى نسخهء كهنهء آن دانسته است كه نويسنده از مؤلفان و فقيهان برجستهء شيعه بوده است .
از كتاب قرب الاسناد حميرى نيز نسخة قديمة در اختيار داشته كه خط ابن ادريس روى آن بوده است . از امالى شيخ طوسى نسخهء كهنهاى در اختيار داشته كه اجازاتى از علما بر روى آن بوده است . وى نسخهاى نيز از كتاب الاختصاص منسوب به شيخ مفيد داشته كه از آن به عنوان نسخة عتيقة ياد كرده است . « 1 » از تفسير العياشى هم دو نسخهء قديمى ديده ، اما تاريخ آن را مشخص نكرده است . از كتاب اعلام الورى شيخ طبرسى ، نسخهاى به خط مؤلف در اختيار مجلسى بوده است . از كتاب تحف العقول نيز نسخهاى كه از آن با تعبير « كتاب عتيق » ياد كرده ، در اختيار داشته است . « 2 » يك كتاب دعا هم در اختيار داشته كه مؤلف آن را نمىشناخته ، اما نسخهء آن نسخة عتيقة شناسانده شده است . « 3 » مجموعهء ديگرى در دعا در اختيار علامهء مجلسى بوده كه تاريخ كتابت آن در سال 576 بوده و ابن طاووس هم مكرر از آن نقل كرده است . « 4 » نسخهاى از الغارات در اختيار علامهء مجلسى بوده كه يكى از افاضل از روى نسخهاى كه قريب به زمان مؤلف كتابت شده بوده ، استنساخ كرده و در اختيار علامهء مجلسى قرار داده است . « 5 » نسخهاى از دلائل الامامه كه از آن با عنوان نسخة قديمة مصححة ياد كرده ، در كتابخانهء امير المؤمنين ( خزانة كتب مولانا امير المؤمنين ) ، بوده كه مورد استفادهء علامهء مجلسى قرار گرفته است . « 6 »
هامش
( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 26 - 27
( 2 ) . همان ، ج 1 ، صص 28 - 29
( 3 ) . همان ، ج 1 ، ص 31
( 4 ) . همان ، ج 1 ، ص 33
( 5 ) . همان ، ج 1 ، ص 37
( 6 ) . همان ، ج 1 ، ص 40