نسخهاى از ديوان سيد مرتضى را ديده كه بر وى قرائت شده و خط او نيز بر روى آن نسخه بوده است . افندى طى ده روز آن را براى خود استنساخ كرده است . « 1 » همو نسخهاى از مجمع البيان را به خط قطب الدين كيدرى ديده كه آن را نزد خواجه نصير طوسى خوانده است . « 2 » افندى نسخهاى از الغرر و الدرر سيد مرتضى را در اردبيل ديده كه تاريخ كتابت آن سال 545 بوده است . « 3 »
نيز وى نسخهاى از نهج البلاغه را در اصفهان ديده با تاريخ 677 كه كاتب آن سيد نجم الدين ابو عبد الله حسين بن اردشير طبرى بوده و گويا در حله كتابت شده بوده است . « 4 » آنچه مسلم است اين كه يادداشتهاى روى كتاب نشان مىدهد كه نسخه براى قرنها در حله بوده و بعدها به ايران منتقل شده است . نسخهء ديگرى از نهج البلاغه در اختيار افندى با تاريخ 499 ( نسخهبدل 469 ) بوده كه كاتب آن حسين بن حسن بن حسين مؤدب بوده است . « 5 » افندى نسخهاى از شرح نهج البلاغه ابن عتائقى را با تاريخ 786 در اصفهان ديده كه خط وى بر روى آن بوده است . « 6 » نام برخى از آثار كهنى كه از قرن پنجم تا هشتم در كتابخانهء مرعشى موجود است ، چنين است :
رجال كشى با تاريخ 14 ربيع الاول 577 به شمارهء 2636 مرعشى . روى اين نسخه تملكهايى از برخى از عالمان شيعى ، از جمله چند عضو يك خانوادهء فراهانى مقيم عراق عرب با تاريخهايى از قرن ششم و هفتم وجود دارد . ( نك : فهرست مرعشى ، 7 / 209 )
بصائر الدرجات ، محمد بن حسن صفار قمى ، با تاريخ اول صفر سال 591 به شمارهء 1574 مرعشى .
التبيان شيخ طوسى ، با يادداشتى از خود شيخ طوسى با تاريخ ربيع الاول 455 و يادداشتى از آخر جمادى الاولى 494 از شيخ ابو الوفاء ، به شمارهء 83 مرعشى . « 7 » مجلدات ديگر آن به شمارهء 3607 ، 3665 و 8419 كه عمدتا از قرن پنجم و ششم هستند ، در كتابخانهء مرعشى موجودند .
المبسوط شيخ طوسى كه توسط شمس المعالى بن علىّ بن محمد محمدى از شاگردان
هامش
( 1 ) . همان ، ج 4 ، ص 48
( 2 ) . همان ، ج 3 ، ص 297
( 3 ) . همان ، ج 4 ، ص 30
( 4 ) . همان ، ج 2 ، ص 37
( 5 ) . همان ، ج 2 ، ص 43
( 6 ) . همان ، ج 3 ، ص 106
( 7 ) . افندى اين نسخه را ديده بوده نك : همان ، ج 4 ، ص 85