در زمستان شغل پوستيندوزى در آمد بيشترى داشته است ! نصرآبادى كسانى را ياد مىكند كه به كتابت ، روزگار مىگذرانيدهاند ( 344 ، 368 ، 398 ) . كسانى هم به كار كتابت قرآن اشتغال داشتهاند . ( 320 ) . نامى از عينك در اين كتاب برده شده كه مشابه آن در منابع ديگر مانند دستور شهرياران و نوادر ملا صالح قزوينى هم ديده مىشود . دربارهء حكيم ركناى كاشانى مىنويسد : « گاه در مطالعهء رخسار عينك مىگذاشت . » ( 215 )
8 آگاهىهايى نيز دربارهء برخى از محلات و روستاهاى اصفهان وجود دارد . يكى از محلاتى كه شاه عباس پس از آمدن به اصفهان احداث كرد ، محلهء عباسآباد يا كوى تبريزيان « 1 » در آنجا ، مهاجرانى را از تبريز اسكان داد كه نصرآبادى مكرر از آنها با عنوان تبارزهء عباسآباد ياد مىكند . دربارهء ملا عصرى تبريزى مىنويسد : « در وقتى كه تبارزه به اصفهان آمدند ، او هم از يزد به اصفهان آمد ، در عباسآباد ساكن شد . » ( 306 ) . اين تعبير كه « از تبارزه عباسآباد است » دربارهء بسيارى از افراد آمده است . ( 310 ، 388 ، 391 ، 401 ، 125 ) . جالب آن كه بسيارى از اين افراد زرگر بوده و شغلشان زركشى است . دربارهء ميرزا باقر تبريزى هم نوشته است : « تقسيم گندم و گوسفند تبارزه به طريقى كه با جد مرحومش بوده ، الحال با اوست . » ( 175 ) عباسآباد قاضى مخصوص به خود داشته است . ( 430 ) .
دربارهء حسين چلبى هم نوشته است : « از اكابر تبريز بوده ، عباسآباد اصفهان كه نمونهء بهشت است ، از وجود او صفاپذير بود . » ( 118 ) . ملا رجب على عالم معروف هم در عباسآباد سكنا داشته جز آن كه شاه عباس ثانى از ارادتى كه به او داشت در شمسآباد كه بيرون حصار اصفهان است ، خانهاى براى او خريده است ( 154 ) .
دربارهء ورنوسفادران كه از قراى اصفهان بوده ، اشارات چندى دارد . از جمله دربارهء مولانا عبد الحق نوشته است : « از قريه ورنوسفادران من اعمال اصفهان است كه وسعت آن قريه به مرتبهاى است كه دويست دكان پنبه كنى دارد . » ( 205 ) . ملا محمد شريف هم ورنوسفادرانى و از شاگردان هان مولانا عبد الحق است ( 415 ) . و همچنين مولانا محمد باقر ( 417 ) . دربارهء شاعرى ديگر نوشته است : « قبل از حالت تحرير ، كوفتى بهم رسانيده ، ياران كه به او مربوط بودند او را براى معالجه به بيمارستان ورنوسفادران بردند . معالجه مفيد نيفتاد ، فوت شد ، در آنجا مدفون است . » ( 323 ) . فروشان از محلات ورنوسفادران است ( 338 ) .
دربارهء نجفآباد هم سخنى شنيدنى دارد . در شرح حال آقا على از كدخدازادگان اصفهان نوشته است : « از مصاحبان و مخصوصان ميرزا جلال شهرستانى بود . بعد از فوت مشار اليه به نجفآباد بهشت بنياد كه احداث كردهء پادشاه آگاه شاه عباس ماضى و وقف
هامش
( 1 ) . بنگريد : شاردن ، سفرنامه ، ج 4 ، ص 1547