فرمان فرمانروايى و جهانداريش به سرلوحهء زيباى
« وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً »
[ نساء ، 54 ] مزيّن و منقّش است ، صاحب نسب بزرگوارى نبوى فايز حسب با اعتبار علوى ، پشت و پناه اهل ايمان ، مظهر آثار لطف و احسان ، سلطان سلاطين زمان ، پادشاه پادشاهنشان ، السلطان بن السلطان و الخاقان بن الخاقان ابو المظفر ابو المنصور السلطان حسين الصفوى الموسوى الحسين بهادر خان - مدّ الله تعالى ظلال معدلته على مفارق الأنام و جعل دولته متّصلة بدولة المهدى عليه الصلاة و السلام - پيوسته انتشار قواعد علوم دين مبين و اشتهار شعاير شرايع ملت مستبين حضرت سيّد المرسلين - عليه أفضل صلوات الله المصلّين - و تكثير علماى ديندار و ترفيهء طالبان علوم سعادت مدار و تهيهء اسباب تحصيل و تمهيد ما يحتاج تكميل آن قوم نبيل را منظور نظر انور كيميا اثر و مركز ضمير منير حقپرور عدالتگستر نموده ، و از خالص مال حلال ، مدرسهء عديم المثال ، در جنب چهار باغ دار السلطنهء اصفهان - صانها الله تعالى عن طوارق الحدثان - به جهت سكنا و مأواى ايشان احداث و بنا فرمودهاند ؛ و به فضل خالق أنام ، آن نيكومقام ، رتبهء اتمام يافته . لهذا از جملهء تهيهء اسباب تحصيل آن فريق توفيق نشان كه تيسير آنها منظور آن خسرو اهل زمان ( بود ) اين كتاب را با ساير كتبى كه در ظهر هريك وقفيه به همين شرح مرقوم گرديده است ، قربة الى الله تعالى و طلبا لمرضاته ، وقف صحيح لازم مؤيّد شرعى و حبس صريح جازم مخلّد ملّى نمودند بر شيعيان اثناعشريه - كثّرهم الله تعالى بين البرية - به اين نهج كه :
هميشه در ضبط و تحويل كتابدارى كه به جهت مدرسهء مبارك مزبوره تحويل مىشود ، بوده هريك از طلبهء عظام سكنهء مدرسهء مذكوره كه محتاج به آنها باشند به تجويز مدرّس مدرسهء مزبوره بگيرند و به قدر احتياج نگاه داشته از آن منتفع شوند و زياده از قدر احتياج نگاه ندارند .
و اگر كسى از شيعيان غير ساكنين آن مدرسه محتاج به آنها باشد و خواهد ، بعد از تجويز مدرّس ، قبض به مهر مدرّس به كتابدار مذكور سپارد و كتاب را گرفته به قدر احتياج نزد خود نگاه داشته از دار السلطنهء اصفهان نبرد و اگر مدرسه خاطر به او جمع ننمايد و مناسب داند ، رهن از او گرفته كتاب را به او دهد .
و هر يكى از كتب مزبوره كه بردن آن به مشاهد مشرّفه به جهت زيارت و ساير اعمال مرغوبه و عبادات مناسب باشد ، اگر كسى خواهد و محل اعتماد مدرّس باشد يا رهن دهد ، بعد از تجويز مدرس و قبض به مهر او جايز است كه آن كتاب را به موعد معين به نحو مزبور از اصفهان بيرون برد و بعد از انتفاع و رفع رجوع بازآورده به كتابدار سپارد و به هر تقدير در محافظت آن از تضييع و تلف كمال اهتمام و سعى نمايند .