ميمون قدّاح ( ين ) « * » غلامى از بنى فخروم است ( قر ) ، اهل مكّه و از غلامان بنى هاشم است ، وى از امام سجّاد و امام باقر ( ع ) حديث نقل كرده است . ( ق ) « مح » براى نمونه به ذكر سلسله سندهايى مىپردازيم كه ميمون قدّاح نيز در ميان آنهاست .
از على بن حكم ، از معاوية بن وهب ميمون قدّاح ، از ابى جعفر ( ع ) در ( فى ) در باب « كسى كه از ناموس مردم چشم بپوشد ، ناموس او محفوظ مىماند » ( در اواخر كتاب نكاح )
ديگر از ابن قدّاح ، از پدرش ، از ابى جعفر ( ع ) در باب « ناپسند داشتن آنكه فردى شب را به تنهايى بگذراند » ( در كتاب مروّت )
ديگر از فرزند ميمون ، از پدرش ، از ابى جعفر ( ع ) در بابى كه قبلا ذكر شد و در باب « گرفتن مدّت » ( بعد از كتاب حيوانات اهلى ) از فرزند ميمون ، از پدرش ، از ابى عبد اللّه ( ع ) در باب « تقسيم غنايم »
عبد اللّه بن ميمون ، از پدرش ، از ابى جعفر ( ع ) در ( يب ) در باب « دعاى ميان ركعات » و شاء ، از ابان ، از ميمون قدّاح از ابى جعفر ( ع ) در ( فى ) در باب « نوادر » در كتاب ( فضل قرآن ) در نسخهاى صحيح به روايت و شاء ، از ابان بن عثمان و در نسخهء ديگرى سهوا با نام ابان بن ميمون قدّاح آمده است زيرا چنين شخصى در كتابهاى رجالى ذكر نشده و نام ابن ميمون قدّاح ، عبد اللّه است .
علّامه اردبيلى در « جامع الرواة » صفحه 513 ج 1 چنين مىگويد :
عبد اللّه بن ميمون الاسود القدّاح المكّى ، تير مىساخت ، وى غلامى از بنى فخروم ( ق - جش - صه ) بوده است . پدر او از ابى جعفر و ابى عبد اللّه ( ع ) حديث نقل كرده است و او خود از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت نقل كرده است ، وى از ثقه ( صه - جش ) به شمار مىآيد . حمدويه از ايوب بن نوح ، از صفوان بن يحيى ، از ابى خالد صالح القماط ، از عبد اللّه بن ميمون ، از ابى جعفر ( ع ) به من حديث كرده است كه امام باقر ( ع ) به من فرمود : اى ابن ميمون در مكّه چند نفر هستيد ؟ عرض كردم : چهار نفر . فرمود : آگاه باشيد كه شما در تاريكيهاى زمين ، نور الهى هستيد .
( كش ) اين خبر را ( صه ) از ( كش ) نقل كرده است . اين خبر عدالت عبد اللّه بن ميمون را در بر ندارد زيرا شهادت وى براى خود اوست و بايد به سخن نجاشى ( صه ) تكيه كرد كه جبراييل بن
هامش
( * ) مقصود از علايم اختصارى كه در اين متن به كار رفته ، بدين شرح است :
قر : از اصحاب امام باقر ( ع ) ين : از اصحاب على بن الحسين ( ع ) ق : از اصحاب امام صادق ( ع ) يب : تهذيب صه : خلاصهء علّامهء حلّى فى : اصول كافى جش : فهرست نجاشى كش : فهرست كشى مح : ميرزا محمّد استرآبادى بص : كتاب استبصار سين : از اصحاب امام حسين ( ع )
براى آگاهى بيشتر دربارهء اينگونه علايم اختصارى به مقدّمهء كتاب « جامع الرواة » ، تأليف علّامهء اردبيلى ، رجوع كنيد . - م .