بارهء خداوند به كار رفته است ، همچون :
1 - « إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً * وَ أَكِيدُ كَيْداً » « 1 » ؛ « آنان كيد و مكر مىكنند ، من هم كيد مىكنم . »
2 - « وَ مَكَرُوا مَكْراً وَ مَكَرْنا مَكْراً » « 2 » ؛ « آنان مكر كردند ، ما هم مكر كرديم . »
3 - « إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ » « 3 » ؛ « منافقين با خدا خدعه مىكنند ، خدا هم با آنان خدعه مىكند . »
4 - « نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ » « 4 » ؛ « خدا را از ياد بردند ، خدا هم آنان را از ياد برد . »
به هر حال ، محققان شيعه در بارهء كاربرد لفظ بداء ، با توجه به تغيير ناپذيرى و عدم تبديل در علم خدا ، پژوهشها و تحقيقات قوى و ارزندهاى دارند كه اينجا مجال ذكر آنها نيست ، علاقهمندان به كتابهايى كه چنين مباحثى را دارند مراجعه كنند . « 5 »
د - خمس در قرآن و سنت
ريشهء ماليات خمس ، آيهء شريفهء قرآن است :
« وَاعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبى وَالْيَتامى وَالْمَساكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ . . . » « 6 » ؛
« بدانيد هر گونه غنيمتى به دست آوريد ، خمس آن براى خدا و براى پيامبر و براى نزديكان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه از آنان است ، اگر به خدا
هامش
( 1 ) . طارق : 15 - 16
( 2 ) . نمل : 50
( 3 ) . نساء : 143
( 4 ) . توبه : 67
( 5 ) . ر . ك : توحيد صدوق : ص 331 - 336 ، تصحيح الاعتقاد شيخ مفيد : ص 24 ، عدة الاصول : ج 2 ، ص 29 ، كتاب الغيبه : ص 262 - 264 چاپ نجف .
( 6 ) . انفال : 41