فصل 104 آنچه مؤمن هنگام كسوف و خسوف بايد بجا آورد
چون آيات ، يعنى كسوف و خسوف و زلزله و امثال اينها ، پديدار شود هر مؤمنى بايد به فكر هول آخرت و زلزلهء آن و گرفتن خورشيد و ماه و تاريكى عرصهء قيامت و بيم خلايق و ترس آنان از باز خواست و عقوبت و درماندگى آن روز افتد ، پس در نماز آيات دعا و زارى و تضرّع كند ، و خضوع و خشوع و هيبت و خوف نمايد ، كه از اين سختيها نجات يابد و روشنى پس از تاريكى باز گردد و با او بر لغزش و خطا مسامحه شود . و سزاوار است كه شكسته نفس و سرافكنده و شرمسار از تقصير باشد ، و به دل عظمت و جلال خداوند را ياد كند . و بالجمله : حصول خوف و خشيت ، و تضرّع و زارى نمودن ، و رو آوردن به نماز و خشوع هنگام ظهور اين آيات از شعار اهل ايمان است . حضرت سيّد الساجدين عليه السّلام فرمود : « از پيدائى كسوف و خسوف ترس و بيم ندارند مگر كسانى كه از شيعيان ما باشند ، در اين حال به خدا پناه جويند و استغاثه كنند و به او باز گردند » . و حضرت رضا عليه السّلام فرمود : « براى كسوف نماز قرار داده شد ، زيرا از آيات خداى تعالى است ، و آدمى نمىداند براى رحمت پديد مىآيد يا براى عذاب ، و پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم دوست داشت كه امّت او بهنگام آن به آفريدگار مهربان پناه جويند و استغاثه كنند ، تا شرّ آن را بگرداند و آنان را مكروهى نرسد ، چنان كه از قوم يونس عليه السّلام هنگامى كه به خداى تعالى تضرّع نمودند بگردانيد .