فصل 103 آنچه در نماز جمعه و عيدين شايسته است
كسى كه به نماز جمعه و دو عيد ( فطر و قربان ) حاضر مىشود بايد به ياد آورد كه اين روزها شريف و عظيم و عيدهاى مبارك و كريم است كه خداوند آنها را مخصوص اين امّت ساخته و اوقات گرانقدر براى بندگان خود قرار داده تا در آنها به درجهء قرب برسند و از عذاب او دور گردند ، و آنان را ترغيب فرموده كه در اين روزها به كارهاى شايسته رو آورند ، و آنچه در بقيهء روزها و ماهها كوتاهى و اهمال كردهاند تلافى نمايند . و بايد به نماز مخصوص اين روزها اهتمام ورزد و آمادهء لقاء اللَّه و ايستادن در پيشگاه او شود ، و مستعدّ خدمت در حضرت او و فوز سخن گفتن با او گردد . پس بايد بعد از اداى وظايف ظاهرى ، از پاكيزگى و به كار بردن بوى خوش و كوتاه كردن موى سر و لب و چيدن ناخن و امثال اينها ، در خالص ساختن نيّت و حضور قلب و خشوع و زارى و تضرّع به درگاه الهى در نماز بكوشد . و بايد دل خويش در عيدين آماده و حاضر كند براى بهره گيرى از جوائز و برخوردارى از رحمت و فيض بردن از مواهب در آن دو عيد بر كسى كه روزه و قربانى او قبول شده و به ظايف آن دو عيد قيام كرده ، و نيز خجالت و شرم زيان و زبونى ردّ و طرد اعمال و خسران معاملهء خود را متذكَّر شود ، كه بعد از آن چه حسرتى خواهد داشت وقتى رستگاران كامياب شوند و سبقت جويان پيشى گيرند و مخلصان نجات يابند و او از نوميدان و زيانكاران باشد .