اين مخصوص كاملان در توكَّل است .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « خداى عز و جل ابا دارد كه روزى مؤمنان را جز از جايى كه گمان ندارند برساند » . و اين را مخصوص مؤمنان قرار داد ، زيرا كمال ايمان مقتضى آنست كه صاحب آن به اسباب وثوق و اعتماد نكند و تنها بر خداى عز و جل توكَّل نمايد . و كمال ايمان ويژهء صاحب علم نهان از انبياء و اولياء است ، و اين فضل خداست كه به هر كه بخواهد مىدهد .
و ديگر درجهء كسى است كه قوّت ايمان و يقين او به حدى نرسيده كه اسباب و وسائط از نظر وى غايب ماند ، و التفات او تنها به جناب حق باشد . چنين كسى نبايد از اسباب روى برتابد و آن را ترك نمايد ، زيرا مثل او اين گمان را ندارد كه بدون وسائط وى را به مقصد برساند : يعنى توكَّل او بر خدا و يقين به او - سبحانه - به آن درجه از قوّت نرسيده است .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 292
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٢٩٢