اقامت كند ، چنان كه خداوند در شرع امر فرموده است . و امّا به اختيار دل بر مرگ نهادن عقلا ممنوع و شرعا حرام است ، خداى سبحان مىفرمايد :
« وَلا تُلقُوا بِأَيديكُم الَى التَّهلُكَةِ » 2 : 195 ( بقره ، 195 ) « و خود را به دست خويش به هلاكت ميفكنيد » .
و امّا خانه نشين رها كنندهء كسب و كار ، كه خدا را بدون جستجوى روزى عبادت مىكند ، او نيز متابعت امر خدا را ترك كرده است . امام صادق عليه السّلام فرمود :
« كسى كه خوراك او را مىدهد در عبادت از او بالاتر است » . و بسا كه مانند او سربار مردمند ، زيرا حال او پيام آور سختى و نااميدى و بلكه دستخوش خوارى و ذلَّت است . و بالجمله نهان و آشكار بودن اسباب تأثير و دخالتى در توكَّل ندارد ، بعد از آنكه بيان شد كه معناى توكَّل اعتماد و وثوق فقط به خداست نه به اسباب ، و بنابراين وجود و فقدان اسباب و ظهور و خفاء آنها يكسان است .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 294
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٢٩٤