تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩
فصل 58 « با توكَّل زانوى اشتر ببند » بدان كه تحصيل اسباب قطعى و ظنّى توكَّل را باطل نمىكند ، با اينكه خداوند قادر است كه بدون آنها نيز مطلوب آدمى را عطا فرمايد ، زيرا خداى سبحان مسبّبات را به اسباب بسته ، و اشياء و امور را جز به اسباب پديد نمىآورد . و از اين رو هنگامى كه مرد اعرابى شتر خود را رها كرد و گفت : « توكَّلت على اللَّه » ، پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « ببند و توكَّل كن » . و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « خداوند براى بندگان خود مقرر فرموده كه مطالب خود را از او به اسبابى كه براى آنها آماده ساخته و به تحصيل آنها امر كرده بجويند » . خداى تعالى مىفرمايد : « خُذُوا حِذرَكُم » 4 : 71 ( نساء ، 70 ) « احتياط و پاس خويش نگهداريد » . و در كيفيّت نماز خوف مىفرمايد : « وَليَأخُذُوا حِذرَهُم و أَسلِحتَهُم » 4 : 102 ( نساء ، 101 ) « و احتياط و آمادگى خويش بدارند ، و سلاح خود برگيرند » . و مىفرمايد : « وَاعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوّةٍ وَمِن رِباطِ الخَيلِ » 8 : 60 ( انفال ، 61 ) « هر چه توانيد از نيرو [ و ساز و برگ جنگ ] و اسبان بسته براى [ پيكار ] آنان آماده سازيد » .