تسبيح مىنويسد و خوابش را صدقه قرار مىدهد « . و بعضى از اخبار پيشين اين سخن را تأييد مىكند .
و گفتهاند كه معنى حديث اين است كه : « نيّت تنها بهتر از عمل تنها و بىنيّت است » . و حال آنكه در اين صورت : عمل بدون نيّت اصلا به خيريّت متّصف نيست ، و بنا بر اين ترجيح آن در خيريّت بىمعنى است . و گفته شده است كه به سبب ترجيح اين است كه : « نيّت پنهان است كه جز خدا كسى بر آن مطَّلع نيست ، و عمل آشكار است ، و فعل پنهانى برتر و افضل است » . اين سخن با اينكه فى نفسه درست است ، ليكن مراد از حديث اين نيست ، زيرا اگر كسى نيّت كند خداى تعالى را به دل ياد كند يا درباره مصالح مؤمنان بينديشد ، نيّت او به مقتضاى حديث بهتر است از عمل كه ذكر و تفكَّر باشد ، با اينكه در اين مورد نيّت و عمل در پنهان بودن مشترك است ، و بديهى است كه ذكر و تفكَّر از نيّت اين دو بهتر است .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 156
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص١٥٦