كه دگرگون كنندهء دلها مىفرمايد : « إِنَّ عَذابَ رَبِّهِم غَيرُ مَأمُونٍ » 70 : 28 ( معارج ، 28 ) . « از عذاب خدا ايمن نتوان بود » . پس مردم را چه جاى اطمينان خاطر است كه خداوند آنها را به پرهيز و نا ايمنى هشدار مىدهد . و از اين رو عارفى گفته است : « اگر بين من و كسى كه او را پنجاه سال به توحيد بشناختم ستونى حايل شود ( همين قدر كه پشت آن ستون رود ) و مرگ او فرا رسد به توحيد او قطع و يقين نتوانم كرد كه حال دل دگرگون شدنى است و من نمىدانم چه دگرگونى پديد آيد . ( 1 ) »
هامش
( 1 ) اين جمله در » احياء العلوم « ج 4 و در » كيمياى سعادت « ج 2 ( در خوف و رجا ) از يكى از عارفان نقل شده و آنجا نيز نام وى ذكر نشده است . .