اوّليّه [ 1 ] كه در آن تقرّر دارد استقرار خواهد يافت . بلكه علم او به اين حقايق روشنتر و آشكارتر از علم وى به آنها ( اوّليّات عقلى ) خواهد بود . و هنگامى كه به اين مرتبه از كمال رسيد مستعدّ وصول به دورترين و بالاترين مرتبهء كمال و جوار ملأ أعلى خواهد شد ، و به آنجا مىرسد كه « هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و به ضمير و درون هيچ بشرى خطور نكرده است » . و به آنچه در كتاب الهى اشاره شده است نائل و فائز مىشود كه مىفرمايد :
« فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخفِىَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ » 32 : 17 ( سجده ، 17 ) .
« هيچ كس نمىداند كه چه مسرّتها براى ايشان نهان كردهاند » .
هامش
[ 1 ] قضاياى اوليه يا ضروريه مانند : كل بزرگتر است از جزء خودش ، چند چيز مساوى با يك چيز خود مساويند ، تناقض محال است و . . . م .