بيرون آيد . و آن را بتقريب بايد كرد .
وظيفت دوم در اين وقت خيرهايى است كه تعلق به مردمان دارد ، و بامدادها معتاد باشد از عيادت بيمار و تشييع جنازه و حضور مجلس علم و يارى دادن در نكو كارى و پرهيزكارى ، و آن چه بدان ماند از روا كردن حاجت مسلمانان و غير آن . و اگر چيزى از آن اتفاق نه افتد ، به چهار وظيفت كه پيش از اين تقرير افتاده است باز گردد از دعا و ذكر و قرائت و فكر ، يا نماز تطوع اگر خواهد ، چه آن پس از نماز بامداد مكروه است و در اين وقت مكروه نيست . پس نماز قسم پنجم باشد از وظيفتهاى اين وقت ، آن كس را كه خواهد . و اما پس از فريضهء بامداد هر نمازى كه آن را سببى نيست مكروه است . و پس از صبح ، اولى آن كه بر سنت نماز بامداد و تحيّت مسجد اقتصار نمايد و به نماز مشغول نشود ، بل به قرائت و ذكر و دعا و فكر مشغول باشد .
ورد سوم از چاشتگاه تا زوال ،
( 1 ) و چاشتگاه منتصف يك نيمهء روز باشد و آن چه به اندكى پيش از آن بود . و چنانستى كه پس از هر سه ساعتى اداى نمازى فرمودهاند . و چون پس از طلوع خورشيد سه ساعت بگذرد ، پس در آن حال و پس از گذشتن آن « 65 » ، دريابد كه نماز چاشت است ، و چون سه ساعت ديگر بگذرد نماز پيشين ، چون سه ديگر بگذرد نماز ديگر ، و پس از سه ديگر نماز شام . و نماز چاشت ميان طلوع و زوال همچنان است كه نماز ديگر ميان زوال و غروب ، الاّ آن است كه نماز چاشت فريضه نشده است ، به سبب آن كه وقت اكباب مردمان است بر كارها ، بدان سبب تخفيف رفته است . و وظيفت در اين وقت همان چهار قسم است ، و دو كار بر آن زيادت .
يكى مشغول شدن به كسب و تدبير معيشت و رفتن به بازار . پس اگر بازرگان باشد بايد كه به صدق و امانت خريد و فروش كند ، و اگر پيشهاى داند نصيحت و شفقت در آن به جاى آرد ، و در همهء شغلها خداى را فراموش نكند . و از كسب بر قدر حاجت آن روز اقتصار نمايد اگر تواند كه هر روزى براى [ 557 ] حاجت وقتى « 66 » كسب كند . و چون كفايت آن روز حاصل آمد بايد كه به خانه بازگردد و به ساختن توشهء آخرت مشغول شود ، چه حاجت بدان ماسّهتر است و برخوردارى
هامش
( 65 ) در شرح زبيدى : ( فعندها ) و في نسخة فبعدها ( و قبل مضيّها ) .
( 66 ) حاجت همان روز .