و الاقامة « اللّهمّ ربّ هذه الدّعوة التّامة و الصّلاة صلّ على محمّد عبدك و رسولك و أعطه الوسيلة و الفضيلة و الشّفاعة يوم القيامة » حلّت له شفاعتى ، اى ، هر كه به وقت شنيدن بانگ نماز و قامت اين دعا گويد شفاعت من وى را برسد . و گفت : من صلّى علىّ في كتاب لم تزل الملائكة يستغفرون له ما دام اسمى في ذلك الكتاب ، اى ، هر كه در كتابى كه مىنويسد بر من درود نويسد ، فريشتگان براى وى آمرزش خواهند تا نام من در آن كتاب باشد . و گفت : انّ في الارض ملائكة [ سيّاحين ] يبلّغونى « 127 » عن امّتى السّلام ، اى ، در زمين فريشتگان سياحاند كه سلام امت من به من رسانند . و گفت : ليس احد يسلّم علىّ الاّ ردّ اللّه علىّ روحى حتّى اردّ عليه السّلام ، اى ، هيچ كس بر من سلام نگويد كه نه حق تعالى روح به من باز [ 518 ] دهد تا جواب وى بگويم . و گفتند : يا رسول اللّه ، بر تو چگونه درود دهيم ؟
گفت بگوييد : اللّهمّ صلّ على محمّد و على آله و أزواجه و ذرّيّته كما [ صلّيت و ] باركت على إبراهيم [ و على آل إبراهيم ] انّك حميد و مجيد .
و آمده است كه از عمر پس از وفات پيغامبر شنيدند كه مىگريست و مىگفت : يا رسول اللّه ، مادر و پدر من فداى تو باد ، جذعى « 128 » بود كه تو بدان استناد « 129 » نمودى و خطبه گفتى ، و چون مردمان بسيار شدند منبرى فرمودى تا همه بشنوند ، و آن جذع در فراق تو بزارى بناليد ، تا دست بر وى نهادى و او بدان ساكن شد . پس امت تو در فراق به ناليدن اولى باشد . يا رسول اللّه ، مادر و پدر من فداى تو باد ، فضل تو نزد خداى تا بدان حد رسيد كه طاعت تو را طاعت خود گردانيد و گفت :
مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ
. « 130 » يا رسول اللّه ، مادر و پدر من فداى تو باد ، فضيلت تو نزد حق تعالى بدان جاى انجاميد كه به عفو از تو تو را بياگاهانيد ، پيش از آن كه از گناه تو را بياگاهانيد ، و گفت :
عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ
. « 131 » يا رسول اللّه ، مادر و پدر من فداى تو باد ، فضيلت تو در حضرت الهى تا آن حد بود كه تو را در آخر انبيا بعث كرد و در اول ايشان ياد فرمود و گفت :
وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ
( الاية ) . « 132 » يا رسول اللّه ، مادر و پدر من فداى تو باد ، فضيلت تو چندان است كه اهل دوزخ ، در آن حال كه ميان اطباق آتش ايشان را عذاب مىكنند ، آرزو برند كه تو را فرمانبردارى نموده بودندى :
يَقُولُونَ يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا
. « 133 » يا رسول اللّه ، مادر و پدر من فداى تو باد ، اگر حق تعالى موسى عمران را سنگى داد كه از آن
هامش
( 127 ) در شرح زبيدى : يبلغونني .
( 128 ) جذع ، ستون ، تنهء درخت .
( 129 ) استناد ، تكيه كردن .
( 130 ) نساء 4 - 80 .
( 131 ) توبه 9 - 43 .
( 132 ) أحزاب 33 - 7 .
( 133 ) أحزاب 33 - 66 .