فضيلت درود بر پيغامبر - عليه السلام - و فضل آن
( 1 ) خداى - عز و جل - فرموده است : إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً « 125 » . و پيغامبر - عليه السلام - روزى بيامد و اثر شادى در روى وى ظاهر بود ، و فرمود كه جبرئيل بر من آمد و گفت : اى محمد ، راضى نمىشوى بدانچه هيچ كس از امت تو بر تو درود ندهد كه نه من ده بار بر وى رحمت كنم ، و هيچ كس از ايشان بر تو سلام نگويد كه نه ده بار بر او سلام گويم . و پيغامبر گفت : من صلّى علىّ صلّت عليه الملائكة ما صلّى علىّ فليقلل عبد من ذلك « 126 » او ليكثر ، اى ، هر كه بر من درود گويد فريشتگان براى وى آمرزش خواهند كه ما دام كه بر من درود دهد - خواه اندك گوى و خواه بسيار - و نيز گفت : انّ اولى النّاس بى أكثرهم علىّ صلوة ، اى ، سزاوارترين مردمان به من آن كس است كه بر من درود بيشتر گويد . و گفت : بحسب المؤمن من البخل ان اذكر عنده فلا يصلّي علىّ ، اى ، بخل مؤمن همين بسنده است كه مرا پيش او ياد كنند و او بر من درود ندهد . و گفت : أكثروا علىّ الصّلاة يوم الجمعة ، اى ، بسيار درود گوييد بر من روز آدينه . و گفت : من صلّى علىّ من امّتى كتبت له عشر حسنات و محيت عنه عشر سيّئات ، اى ، هر كه از امت من بر من درود دهد براى وى ده نيكى ثبت شود و ده بدى محو كرده آيد . و گفت : من قال حين يسمع الاذان