فضيل رفتم ، او گفت : تو را اندوهگن مىبينم ؟ گفتم : غير ما سبقت نمود و به دو رسيد ، و بىما تشريف قربت و ولايت پوشيد . و اين قضيه بر او بگفتم ، نعرهاى زد و بيهوش در افتاد .
و آمده است كه عمر - رضى اللّه عنه - دعاى استسقا گفت ، و عباس « 122 » را - رضى اللّه عنه - در آن شفيع آورد . و چون عمر از دعا فارغ شد ، عباس گفت : اللّهمّ انّه لم ينزل من السّماء بلاء بلا ذنب ، و لن يكشف الاّ بتوبة ، و قد توجّه بى القوم إليك لمكانى من نبيّك و هذه أيدينا إليك بالذّنوب و تواصينا بالتّوبة و أنت الرّاعى لا تهمل الضّالّة و لا تدع الكسير بدار مضيّعة فقد ضرع الصّغير و رقّ الكبير و ارتفعت الشّكوى و أنت تعلم السّرّ و اخفى اللّهمّ فاغنهم بغنائك « 123 » قبل ان يقنطوا « 124 » فيهلكوا فانّه لا ييأس من روح اللّه الاّ القوم الكافرون . و اين سخن تمام نكرده بود كه از آسمان كوه كوه [ 517 ] باران نازل شدن گرفت .
فضيلت درود بر پيغامبر - عليه السلام - و فضل آن
( 1 ) خداى - عز و جل - فرموده است :
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً
« 125 » . و پيغامبر - عليه السلام - روزى بيامد و اثر شادى در روى وى ظاهر بود ، و فرمود كه جبرئيل بر من آمد و گفت : اى محمد ، راضى نمىشوى بدانچه هيچ كس از امت تو بر تو درود ندهد كه نه من ده بار بر وى رحمت كنم ، و هيچ كس از ايشان بر تو سلام نگويد كه نه ده بار بر او سلام گويم .
و پيغامبر گفت : من صلّى علىّ صلّت عليه الملائكة ما صلّى علىّ فليقلل عبد من ذلك « 126 » او ليكثر ، اى ، هر كه بر من درود گويد فريشتگان براى وى آمرزش خواهند كه ما دام كه بر من درود دهد - خواه اندك گوى و خواه بسيار - و نيز گفت : انّ اولى النّاس بى أكثرهم علىّ صلوة ، اى ، سزاوارترين مردمان به من آن كس است كه بر من درود بيشتر گويد . و گفت : بحسب المؤمن من البخل ان اذكر عنده فلا يصلّي علىّ ، اى ، بخل مؤمن همين بسنده است كه مرا پيش او ياد كنند و او بر من درود ندهد . و گفت : أكثروا علىّ الصّلاة يوم الجمعة ، اى ، بسيار درود گوييد بر من روز آدينه . و گفت : من صلّى علىّ من امّتى كتبت له عشر حسنات و محيت عنه عشر سيّئات ، اى ، هر كه از امت من بر من درود دهد براى وى ده نيكى ثبت شود و ده بدى محو كرده آيد . و گفت : من قال حين يسمع الاذان
هامش
( 122 ) عباس بن عبد المطلب .
( 123 ) در متن عربى و شرح زبيدى : فاغثهم بغياثك .
( 124 ) قبل ان يقنطوا ، پيش از آن كه نوميد شوند .
( 125 ) أحزاب 33 - 56 .
( 126 ) در متن عربى : عند ذلك .