طواف و سعى پيش از ايستادن عرفه به جاى آرد . چه سعى از هر دو محسوب شود ، اما طواف محسوب نبود ، چه شرط طواف فرض در حج آن است كه پس از وقوف باشد .
مترجم مىگويد : به نزديك بو حنيفه - رضى اللّه عنه - اعمال حج بسنده نباشد ، و عمره در حج مندرج نشود ، بل دو طواف بايد كرد و سعى .
و در قران ، دم گوسفندى واجب آيد ، مگر بر مكّى . چه بر او هيچ واجب نشود ، زيرا كه ميقات خود نگذاشته است ، بدانچه ميقات او مكه است .
سوم تمتع
( 1 ) و آن چنان باشد كه از ميقات به إحرام عمره بگذرد ، و در مكه از إحرام بيرون آيد ، و تا وقت حج به محظورات تمتع كند ، [ 411 ] پس إحرام حج گيرد . و متمتع نشود مگر به پنج شرط :
يكى آن كه از حاضران مسجد حرام نباشد . و حاضر آن باشد كه در مسافتى بود كه در آن قصر نماز نبايد كرد .
دوم آن كه عمره بر حج تقديم كند .
سوم آن كه عمره در ماههاى حج باشد .
چهارم آن كه براى إحرام حج به ميقات حج و به مثل مسافت آن رجوع ننمايد .
پنجم آن كه حج و عمره از يك كس بود .
و چون اين صفتها موجود شد متمتع باشد ، و گوسفندى بر وى واجب آيد . و اگر نيابد ، سه روز در حج روزه دارد پيش از [ روز ] نحر - متفرق يا متتابع - و هفت روز چون به وطن باز گردد . و اگر سه روز پيش از حج نداشت ، چون به وطن باز گردد ده روزه بدارد - متتابع يا متفرق .
مترجم مىگويد : نزديك بو حنيفه - رضى اللّه عنه - روزه از وى ساقط شود ، و دمى لازم آيد .
و بدل دم در قران و تمتع يكسان است . و فاضلتر افراد است ، پس تمتع ، پس قران .
مترجم مىگويد : نزديك بو حنيفه - رضى اللّه عنه - قران ، پس تمتع ، پس افراد .