وى را ياد دهد ، و اگر ياد آورد در آن يارى كند ، و اگر بد دلى « 61 » نمايد دلير گرداند ، و اگر عاجز شود تقويت فرمايد ، و اگر دلش تنگ شود بر صبر باعث شود . و برادران و رفيقان مقيم را وداع كند و دعاى ايشان را طالب باشد ، چه حق تعالى چيزى از آن به وى رساند . و سنت در وداع آن است بگويد : استودع اللّه « 62 » دينك و أمانتك و خواتيم عملك . و كسى را كه عزم سفر بودى پيغامبر وى را گفتى : في حفظ اللّه و كنفه زوّدك اللّه التّقوى و جنّبك الرّدى و غفر ذنبك و وجّهك للخير أينما توجّهت . « 63 » .
( 1 ) سوم در بيرون آمدن از خانه چون قصد بيرون آمدن كند بايد كه دو ركعت نماز گزارد : در اول ، فاتحه و قل يا ايّها الكافرون خواند ، و در دوم ، اخلاص . و چون فارغ شود [ دست بردارد ] و به اخلاص صافى و نيت صادق دعا كند و بگويد : اللّهمّ أنت الصّاحب في السّفر و أنت الخليفة في الاهل و المال و الولد و الاصحاب ، احفظنا و إيّاهم من كلّ آفة و عاهة « 64 » اللّهمّ انّا نسألك [ في مسيرنا هذا البرّ و التّقوى ، و من العمل ما ترضى . اللّهمّ انّا نسألك أن ] تطوى لنا الارض و تهوّن « 65 » علينا السّفر ، و ان ترزقنا في سفرنا سلامة البدن و الدّين و المال [ 413 ] و تبلّغنا حجّ بيتك و زيارة قبر نبيّك محمّد عليه السّلام اللّهمّ انّا نعوذ بك من وعثاء « 66 » السّفر و كآبة « 67 » المنقلب و سوء المنظر في الاهل و المال و الولد و الاصحاب ، اللّهمّ اجعلنا و إيّاهم في جوارك و لا تسلبنا و ايّاهم نعمتك و لا تغيّر ما بنا و بهم من عافيتك .
( 2 ) چهارم چون به در خانه رسد بگويد : بسم اللّه توكّلت على اللّه لا حول و لا قوّة الاّ باللّه ، ربّ أعوذ بك أن [ أضلّ او أضلّ ] او اذلّ او اذلّ [ او ازلّ او ازلّ ] او أظلم او أظلم او اجهل او يجهل علىّ ، اللّهمّ انّى لم اخرج أشرا « 68 » و لا بطرا و لا رياء و لا سمعة ، بل خرجت اتّقاء سخطك و ابتغاء مرضاتك و قضاء فرضك و اتّباع سنّة نبيّك ، شوقا إلى لقائك . و چون روان شود بگويد : اللّهمّ بك انتشرت و عليك توكّلت و بك اعتصمت و إليك توجّهت ، اللّهمّ أنت ثقتي و أنت رجائى فاكفني ما أهمّنى و ما لا اهتمّ به ، و ما أنت أعلم به منّى ، عزّ
هامش
( 61 ) بد دلى ، ترسويى و بزدلى .
( 62 ) استودع ، استحفظ ( شرح زبيدى ، 4 - 325 ) .
( 63 ) در نگاه داشت خدا و پناه او باشى ، خداوند تقوا را زاد راهت سازد و از بد و زشت دورت بدارد و گناهت را بيامرزد و به هر سو روى كنى تو را خير پيش آورد .
( 64 ) عاهه ، فساد .
( 65 ) تهوين ، آسان و سبك كردن .
( 66 ) وعثاء ، مشقت سفر .
( 67 ) كآبة ، اندوه و بد حالى .
( 68 ) اشر ، پر نشاط شدن ، دنه گرفتن ، بطر .