فصل [ سوم ] در روزهء تطوع و ترتيب وردها در آن
( 1 ) بدان كه استحباب روزه در ايام فاضل متأكّد شود . و روزهاى فاضل بعضى در هر سال باشد ، و بعضى در هر ماه ، و بعضى در هر هفته .
( 2 ) اما در سال پس از روزهاى رمضان ، روز عرفه و عاشوراست ، و نه روز از اول ذو الحجة ، و ده روز از اول محرم . و كل ماههاى حرام محل استحباب روزه است ، و آن اوقات فاضله است . و پيغامبر - عليه السلام - در شعبان بسيار روزه داشتى تا به حدى كه چنين گمان افتادى كه از رمضان است . و در خبر است كه فاضلترين روزها ، پس از ماه رمضان ، ماه محرم است ، و نيز اول سال است : بناى آن برخيز بهتر باشد ، و دوام بركت در آن مرجوّتر . « 53 » و پيغامبر - عليه السلام - گفت : صوم يوم من شهر حرام افضل من صوم ثلاثين من غيره ، و صوم يوم من رمضان افضل من ثلاثين من شهر حرام . اى ، يك روزهء ماه حرام فاضلتر از سى روزهء غير آن ، و يك روزهء ماه رمضان فاضلتر از سى روزهء ماه حرام .
و گفت : من صام ثلاثة ايّام من شهر حرام : الخميس ، و الجمعة ، و السّبت ، كتب اللّه له عبادة سبعمائة عام . اى ، هر كه سه روز از ماه حرام روزه دارد - پنج شنبه و آدينه و شنبه - حق تعالى عبادت هفت صد ساله براى وى ثبت فرمايد .
و در خبر است : إذا كان النّصف من شعبان فلا صوم حتّى رمضان . اى ، چون نيمهء شعبان شد تا ماه رمضان روزه نبايد داشت . و براى آن مستحب است كه پيش از ماه رمضان چند روز افطار كند ، و اگر شعبان به رمضان پيوندد جايز باشد . و پيغامبر - عليه السلام - يك بار پيوسته است ، و بارها جدا كرده . و قصد استقبال ماه رمضان به دو روز يا سه روز روا نباشد ، مگر آن كه موافق وردى بود . و بعضى صحابه روزهء كل رجب كراهيت داشتهاند تا مانند رمضان نباشد .
و ماههاى فاضل ذو الحجة است و محرم و رجب و شعبان . و ماههاى حرام ذو القعدة و
هامش
( 53 ) مرجوّ ، اميد داشته شده .