مترجم مىگويد : از بو حنيفه - رضى اللّه عنه - سه روايت است : روايت محمد « 279 » آن است كه چون سايهء هر چيزى دو چند او شود وقت نماز پيشين بيرون آيد . و روايت حسن زياد موافق قول شافعى است . و روايت اسد « 280 » آن است كه چون سايهء هر چيزى هم چند او شد وقت نماز پيشين بيرون شود ، اما وقت نماز ديگر در نيايد تا سايهء هر چيزى دو چند او نشود . و در ميانه وقتى مهمل بود . و در شناختن اين مقدار در علم زوال باكى نبود .
سوم - راتبهء نماز ديگر
( 1 ) و آن چهار ركعت است ، پيش از نماز ديگر . بو هريره روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت :
رحم اللّه عبدا صلّى أربعا قبل العصر . و كردن اين بر اميد داخل شدن در دعاى پيغامبر مستحب است ، استحبابى مؤكد ، چه دعاى او لا محاله مستجاب باشد . و مواظبت او بر سنت نماز ديگر چون مواظبت او بر دو ركعت پيش از نماز پيشين نيست .
چهارم - راتبهء نماز شام
( 2 ) [ 328 ] و آن دو ركعت است پس از فريضه . و روايت در آن مختلف نيست . و اما دو ركعت پيش از آن ، ميان بانگ نماز و قامت [ بر سبيل مبادرت ] ، از بعضى صحابه چون ابىّ كعب و عبادهء
هامش
( 279 ) محمد بن حسن شيبانى .
( 280 ) ظاهرا اسد بن فرات از فقهاى مشهور مالكى .