تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 397

مساهمون:

ص٣٩٧
من توضّأ يوم الجمعة فبها و نعمت ، و من اغتسل فالغسل أفضل . اى ، هر كه آبدست كند روز جمعه به سنّت گرفته باشد و آن نيكو خصلتى است ، و هر كه غسل كند فاضل‌تر . و هر كه از جنابت غسل خواهد كرد بايد كه بر نيت غسل جمعه بار ديگر آب بر اندام خود ريزد ، و اگر بر يك غسل اقتصار نمايد روا باشد ، و اگر نيت هر دو كند فضيلت غسل جمعه هم حاصل آيد و غسل جمعه در غسل جنابت داخل شود . و يكى از صحابه به خانهء فرزند خود رفت ، وى را ديد غسل كرده ، گفت : غسل آدينه به جاى آورده‌اى ؟ گفت : غسل جنابت . گفت : بار ديگر غسل آدينه به جاى آر . و حديث غسل الجمعة واجب على كلّ محتلم روايت كرد . و بار ديگر بدان فرمود كه نيت غسل جمعه نكرده بود . و اگر گفته شود كه مقصود نظافت است ، و بىنيت حاصل شده است ، دور نباشد و لكن اين در وضو هم آيد . و در شرع ، آن قربتى است ، پس ، از طلب فضيلت آن چاره نباشد . و اگر كسى پس از غسل حدثى كند و وضو سازد ، غسل وى باطل نشود ، اما اولى كه از آن احتراز نمايد .

سوم زينت ،

( 1 ) و آن مستحب است در اين روز ، در سه چيز : جامه ، و نظافت ، [ 305 ] و بوى خوش . اما نظافت به مسواك باشد ، و ستردن موى كسى را كه معتاد بود ، و چيدن ناخن ، و بريدن موى لب و ديگر چيزها كه در « كتاب طهارت » گفته شده است . ابن مسعود گفت - رضى اللّه عنه - هر كه روز آدينه ناخن چيند خداى - عز و جل - درد را از وى بيرون برد ، و شفا را در وى در آرد ، و اگر پنج شنبه يا چهارشنبه به حمام رفته باشد اين مقصود حاصل بود . و به خوشبوىترين عطرى كه وى را بود تطيّب كند تا بوى [ نا ] خوش را ببرد و روح « 212 » و راحت به مشام حاضران رساند . و بهتر عطر مردان آن است كه بويش ظاهر است و رنگش پوشيده ، و عطر زنان آن كه لونش ظاهر و بويش پوشيده . و اين معنى در اثر آمده است . و شافعى - رضى اللّه عنه - گفت : هر كه جامهء وى پاكيزه باشد غمش اندك شود ، و هر كه را بوى خوش بود عقلش زيادت گردد . و اما جامه بهتر آن كه سپيد بود ، چه سپيد دوست‌ترين جامه‌هاست نزديك حق تعالى ، و چيزى كه در آن شهرتى باشد نپوشد . « 213 » و پوشيدن [ جامهء ] سياه نه از سنت است و نه در آن
هامش
( 212 ) روح ، بوى خوش . ( 213 ) در شرح زبيدى : و لا يلبس ما فيه شهرة ، كالاحمر القانى و الاصفر الفاقع ( چون سرخ سرخ و زرد زرد ، سرخ و زرد سير و تند ) .
إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 397 | الغزالي / حسين خديو جم / مؤيد الدين خوارزمى