تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧
محدث نشود .

قسم سوم - از نظافت در تنظف از فضلات ظاهر

( 1 ) و آن دو نوع است : شوخها و جزوها .

نوع اول شوخها و رطوبتها كه مترشح شود ،

( 2 ) و آن هشت است : اول آن چه در موى سر از خاز « 97 » و شپش فراهم آيد ، تنظف از آن به غسل و شانه ، و به روغن براى ازالت وسخ ، « 98 » مستحب است . و پيغامبر - صلى اللّه عليه و سلم - هر دو روزى موى را روغن و شانه كردى ، و ديگران را همچنين فرمودى . و گفتى : ادهنوا غبّا . و گفته است : من كان له شعرة فليكرمها . اى ، هر كرا مويى است بايد كه آن را از شوخ نگاه دارد . و مردى در خدمت پيغامبر آمد ، و موى سر و محاسن او شوريده و كاليده « 99 » بود . فرمود : اما كان [ لهذا ] دهن يسكن به شعره ؟ اى ، اين را روغن نبود كه موى را بدان [ 235 ] بنشاندى ؟ پس گفت : يدخل أحدكم كانّه شيطان . اى ، يكى از شما در مىآيد چنانستى كه ديو است . دوم آن چه در گوش فراهم آيد . آن چه از آن ظاهر باشد به مسح زايل شود ، و آن چه در قعر سوراخ بود ، به وقت بيرون آمدن از گرمابه ، آن را به رفق پاك بايد كرد ، كه بسيارى آن به شنوايى زيان دارد . سوم آن چه درون بينى باشد ، از رطوبتهاى بسته و به اطراف آن پيوسته ، و آن را استنشاق و استنثار زايل كند . چهارم آن چه بر دندانها و اطراف زبان بود ، از زردى ، آن را به مضمضه و مسواك زايل كند . و هر دو را ياد كرده‌ايم .
هامش
( 97 ) خاز ، چرك . ( 98 ) وسخ ، چرك ، شوخ . ( 99 ) كاليده ، ژوليده .
إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 307 | الغزالي / حسين خديو جم / مؤيد الدين خوارزمى