اصل سوم عذاب گور است ،
( 1 ) و شرع بدان وارد است . قال اللّه تعالى : النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ . « 148 » و مشهور است از پيغامبر - عليه الصلاة و السلام - و از سلف صالح ، كه از عذاب گور استعاذت « 149 » كردندى ، و آن ممكن است . پس تصديق بدان واجب باشد . و تفرّق اجزاى مرده در شكم ددگان و حوصلهء « 150 » مرغان مانع تصديق نباشد . چه در يابندهء الم عذاب از حيوان جزوهاى مخصوص است ، و حق تعالى قادر بر آن چه ادراك را در آن أعادت فرمايد .
اصل چهارم ترازو است .
( 2 ) قال اللّه تعالى : وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ . « 151 » [ 196 ] و قال : فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ . « 152 » و وجه او آن است كه حق تعالى در صحيفههاى اعمال وزنى پيدا آرد بر اندازهء درجات اعمال در حضرت حق تعالى . و مقادير اعمال بندگان ايشان را معلوم شود تا عدل در عذاب و فضل در عفو و تضعيف ثواب ظاهر گردد .