داشته آگاه بوده يا نقلقولهاى خود را از آثار جالينوس گرفته است . در اثر يادشدهى حنين نام وى به صورت « ايثناوس » آمده است .
منابع : ولمان ، در :
Realenzy .
، 2 ، 2 ، 1896 م ، 36 - 2034 ؛ پوشمان / نويبورگر / پاگل ، 1 / 361 - 359 ؛ نويبورگر ، 1 / 332 ؛ سارتن ، 1 / 260 .
آثار :
نقلقولهايى در كتاب الاغذيهى حنين ، بانكىپور 4 / 6 ؛ الحاوى ، 20 / 290 .
21 كسنوكراتس 2024
كسنوكراتس افروديسى ، پزشك و داروشناس ، در نيمهى دوم قرن اول ميلادى مىزيست . ابن ابى اصيبعه ( 1 / 36 ) نام وى را به صورت « اكسانقراطس » يا « كسانوقراطس » ذكر مىكند ، كه در آثار حنين نيز همان گونه آمده است . من مايلم « اطهورسفس » را كه رازى در الحاوى مكررا از او ياد مىكند و نام او در ترجمهى لاتينى باز هم به صورت
Athursocos
تصحيف شده است ، مانند لكلر ( 1 / 268 - 267 ) با كسنوكراتس يكى بدانم . علت اين احراز هويت چنين است كه در نقلقولهاى رازى ويژگىهاى نظريات داروشناسى كسنوكراتس ، يعنى تجويز مواد و اعضاى حيوانى براى مقاصد پزشكى كاملا آشكار است . نمىدانيم كه آيا رازى از كتابى از او استفاده كرده و يا فقط نقلقولهايى از پزشكان يونانى ، بهويژه از جالينوس و اوريباسيوس را در اختيار داشته است . در هر حال وى در يك موضع ( همان ، 17 / 63 ) از كتاب كسنوكراتس ( « من كتاب كسانوقراطس » ) سخن مىگويد .
منابع : پوشمان / نويبورگر / پاگل ، 1 / 355 ؛ نويبورگر ، 1 / 323 ؛ سارتن ، 1 / 261 ؛ كودلين ، در :
IX A , Realenzy .
، 2 ، 1967 م ، 1531 - 1529 .
آثار :
نقلقولهاى موجود در الحاوى ، 1 / 180 ؛ 2 / 143 ، 237 ، 254 ، 267 ؛ 3 / 216 ، 230 ، 276 ؛ 4 / 16 ، 27 ؛ 6 / 129 ، 209 ؛ 7 / 90 ؛ 8 / 87 ؛ 9 / 28 ، 70 ، 121 ، 173 ؛ 10 / 100 ، 143 ، 185 ، 248 ، 331 ؛ 11 / 227 ؛ 12 / 6 ، 107 ، 145 ، 151 ، 199 ؛ 13 / 114 ، 124 ، 250 ؛ 14 / 55 ؛ 16 / 128 ؛ 17 / 33 ، 63 ، 73 ، 119 ؛ 19 / 245 ، 246 ، 300 .
حنين از جمله در كتاب الاغذيهى خود به او نيز استناد مىكند ( بانكىپور ، 4 / 6 ) .
همچنين نك : اشتاين اشنايدر ، « تأليفات زهرشناسى عربها » « 1 » ، در :
Virchow's Archiv
، 52 / 1871 م / 363 ؛ همو ، در :
Virchow's Archiv
، 85 / 1880 م / 157 .
هامش
( 1 ) ." Die toxicologischen Schriften der Araber " ..