ذيل في بيان أحوال الفقير المكسور الجناح من يوم ميلاده حتى الان الذي هو سنة خمس وألف من الهجرة النبوية
حيث تكلم عن ولادته وتربيته وتعلمه ، ولم نر داعيا لترجمتها حرفيا « 1 » .
هامش
( 1 ) - الأبيات :منم چو كوى بميدان فسحت مه وسال * ز صولجان قضا منقلب ز حال بحال
نخست باز فتادم به پشت يك چندى * بدان مثابه كه باشد طبيعت أطفال
نكرده هيچ گنه ليك چون گنهكاران * بمهد تربيتم بسته دست وپا بدوال
قدم ز رفتن لنك وكف أز كرفتن شل * دهان ز خوردن بند وزبان ز كفتن لآل
ز نوك هرمژه خون جكر بيفشاند * نيامده بدهان شير صافيم چو زلال
وزان پسم نرسيده هنوز قوت عقل * بپايهء كه يمين را جدا كنم ز شمال
ز حجر مرحمت مادرم كشيد بحيز * عناية پدر مشفق حميده خصال
بدست صنع معلم سپرد دست مرا * بپاى طبع من از عقل أو نهاده عقال
فشاندا جان مرا در زمين استعداد * ز حرفهاى هجا تخم علم وفضل وكمال
كشاده باصره را از نقوش خطيشان * رهنظر بعروسان عنبرين پر وبال
رساند ناطقه را در وجود لفظيشان * بمنتهاى بيان در مجارى أقوال
ز حرف حرف كلامم هجاكنان كذراند * چو رهروى كه بپايش نهادهأند شكال
در آن چو سبق زباتم شكال را برداشت * شدم روانه بمقصد بكام استعجال
ز باي بسملة تاختم سين ناس مرا * عبور داد برين منهج وبرين منوال
درآمدم پس أز آن در مقام كسب علوم * ممارسان فنون را فتاده در دنيال
ز نحويان طلبيدم قواعد إعراب * ز صرفيان شنويدم ضوابط إعلال
ز علم فقه واصولش تمام دانستم * كه چيست مستند حكم هر حرام وحلال
شد از رواية حديث وأثر مرا روشن * ره پيمبر وآيين صحب وسيرت آل ( 2 )
نشد ز علم مجرد چو كأم من حاصل * بر آن شدم كه كنم آن علوم را أعمال
صفير ذكر زدم بالعشى والإشراق * نديم فكر شدم بالغدو والآصال
ز دكر وفكر رسيدم بمشهدى كه كرفت * حجاب كون زوجه حقيقت اضمحلال
وجود واحد ونور بسيطرا ديدم * عيان بصورث أضواء وهيأة أظلال
نمود كثرت ظاهر ز وحدت باطن * بسان ذروهء آتش ز شعلهء جوّال( 2 ) - في نسخة أخرى حال .