خليفهء موسى ، ع ، بود كه امر نماز و قربان [ 1 ] را براى ايشان اقامه مىكرد و شرط كوهن اين بود كه از ذريهء هارون ، ص ، باشد زيرا بموجب وحى او و فرزندانش بدين مقام تعيين شده بودند [ 2 ] .
آنگاه براى به پا داشتن سياستى كه بطبيعت در اجتماع بشر ضرورت دارد هفتاد شيخ برگزيدند كه احكام عمومى ايشان را تلاوت ميكردند و كوهن از لحاظ رتبهء دينى بزرگترين آنان بشمار ميرفت و از غوغاى احكام در ميان مردم از همه دور تر بود ، و اين وضع در ميان ايشان ادامه داشت تا طبيعت عصبيت در آنان استحكام يافت و شوكت كشوردارى يعنى سپاه براى آنان توليد كرد از اين رو بر كنعانيان غلبه يافتند و سرزمينى را كه خداى ايشان را وارث آن كرده بود بدست آوردند ، يعنى بيت المقدس و نواحى مجاور آن را تصرف كردند همچنانكه بر زبان موسى ، ص ، اين امر جارى شده بود و به همين سبب ملتهاى فلسطين و كنعان و ارمن [ 3 ] و اردن [ 4 ] و عمان و مأرب با ايشان جنگيدند .
و رياست ايشان در اين جنگها با شيوخ ايشان بود و بر اين وضع قريب چهارصد سال ادامه دادند و ايشان را صولت كشوردارى و پادشاهى نبود ( سرانجام ) بنى اسرائيل از توسعهطلبى اقوام و امم بتنگ آمدند و از شموئيل يكى از انبياى خويش درخواست كردند تا از خدا بخواهد كه كسى را بپادشاهى آنان برگزيند و در نتيجه طالوت پادشاه ايشان شد و بر همهء اقوام غالب آمد و جالوت پادشاه فلسطين را كشت [ 5 ] .
آنگاه پس از وى داود و سپس سليمان ، ص ، پادشاهى يافتند و كشور سليمان بمرحلهء عظمت و بزرگى رسيد و تا حجاز و اطراف يمن و از سوى ديگر تا نواحى بلاد روم توسعه يافت . آنگاه پس از سليمان اسباط دوازدهگانه بر حسب مقتضيات عصبيت كه در دولتها روى ميدهد ، چنان كه در فصول پيش ياد كرديم ، از يك ديگر جدا شدند و به دو دولت تقسيم يافتند كه يكى [ 6 ] در نواحى نابلس [ 7 ] استقرار يافت و به اسباط دهگانه
هامش
[ 1 - ) ] در ( ا ) قربات است .
[ 2 - ) ] در نسخ چاپ مصر و بيروت چنين است : « زيرا موسى بىاعقاب بود » .
[ 3 - ) ] ارمنArmenبر حسب معمول بمعنى ارمنىهاArmeniensبه كار ميرود ولى مؤلف به ظاهر در اينجا آن را بمعنىAmorrheensعموريان به كار برده است ( دسلان ) .
[ 4 - ) ] و ازومEdomitesو عمونAmmoitesو موابMoabites( پ ) .
[ 5 - ) ] رجوع به قرآن كريم سورهء بقرة ، آيهء 248 تا 251 شود .
[ 6 - ) ] « در جزيره و موصل بود » نسخ چاپ مصر و بيروت .
[ 7 - ) ]Naplous