يعنى كسى كه هرسال أو از سال گذشتهء أو بهتر است يا بهتر خواهد بود تفاؤلا « 1 » از جنس روزبه وروزبهان وبهروز يعنى كسى كه هرروز أو از روز گذشتهء أو بهتر است يا بهتر خواهد بود تفاؤلا ( رجوع شود بص 180 حاشيهء 1 از كتاب حاضر ) ،
چون در ضمن تتبّع براي جمع اطّلاعات در خصوص شرح أحوال صاحب ترجمه بعضي معلومات ديگرى نيز راجع بدو سه تن از اعقاب وى بدست آورديم واز طرف ديگر چون در كتب تواريخ ورجال وطبقات بندرت ذكرى از أعضاء اين خاندان درميان آمده لهذا بىمناسبت ندانستيم كه تكميلا للفائدة مجموع اطّلاعاتى را كه در خصوص بعضي از افراد اين خاندان بدست آوردهايم ذيلا درج نمائيم :
1 - همين صاحب ترجمه شيخ الشيوخ أبو الحسين أحمد بن محمّد بن جعفر بيضاوى معروف بابن سالبه متوفى در سنهء 415 كه اشارهء بأحوال أو در فوق نموديم ، ترجمهء بسيار مختصرى ازو در كشف المحجوب علىّ بن عثمان هجويرى غزنوى متوفّى در حدود 470 كه ظاهرا أواخر عصر صاحب ترجمه را درك كرده بوده مسطور است از قرار ذيل ( ص 215 ) : « باب في ذكر رجال الصّوفيّة من المتأخّرين على الاختصار . . . . امّا از أهل فارس شيخ الشيوخ أبو الحسين « 2 » سالبه افصح اللّسان بود اندر تصوّف وأوضح البيان اندر توحيد وويرا كلمات معروف است وشيخ أبو الفتح بن سالبه مر پدر را خلقي نيكو واوميدوارست » ، ودر ص 130 گويد : « شيخ أبو الحسين « 3 » سالبه رحمه اللّه گفتى مريد را در حكم گربهء بودن بهتر از آنچ اندر حكم خود از آنچ صحبت با غير از براي خداى بود وصحبت با خود از براي پروردن هوا بود » ،
هامش
( 1 ) - اين نام سالبه در قرون وسطى در أسامي اهالى فارس مكرّر ديده ميشود از جمله سالبه بن إبراهيم ابن ملك متوفّى در سنهء 473 ومدفون بشيراز كه خانقاهى در آن شهر داشته ( نمرهء 128 از تراجم كتاب حاضر ص 180 - 181 ، ونفحات الأنس ص 314 - 315 ) ، وديگر أبو عبد اللّه محمد بن سالبه بن علىّ بن حمويه الشيرازي المقرى از رجال قرن پنجم ( طبقات القرّاء جزرى 2 : 141 ) ،
( 2 ) - در متن أبو الحسن چاپ شده است ولى در حاشية بطور نسخه بدل : « أبو الحسين » كه فقط همان صواب است لا غير ،
( 3 ) - در متن « أبو الحسن » چاپ شده است وصواب چنانكه گفتيم « أبو الحسين » است ،