( 8 ) - ص 46 حاشيهء 2 ، - بر مآخذ ترجمهء أحوال أبو عبد اللّه بن خفيف بعد از انساب سمعانى علاوة شود : « تبيين كذب المفترى از ابن عساكر ص 190 - 192 » ، وبر رقم صفحات سفرنامهء ابن بطوطة علاوة شود : « ج 2 ص 137 » ، - .
( 9 ) - ص 51 س أخير از متن وحاشيهء 3 ، - جاون ، در اين حاشية گفتيم كه بقرينهء سياق عبارت متن ونيز بقرينهء ترجمهء كتاب حاضر بقلم پسر مؤلّف ص 36 كه در آنجا بجاى جاون « هاون » مرقوم است احتمال ميرود كه اين كلمه يعنى « جاون » لهجهء محلّى شيراز بوده بجاى « هاون » وبعبارة أخرى همان كلمه هاون است كه در آن لهجه هاء أو بجيم بدل شده است ، بعدها كه از چند نفر از اهالى مطّلع شيراز جدا جدا سؤال كردم كه هاون را بلهجهء شيرازي چه ميگويند وهمه بدون تأمّل وبدون اختلاف گفتند جوقن ( بجيم مضموم وواو ساكن وقاف مفتوح ودر آخر نون ) وسپس در فرهنگ نظام تأليف آقاى سيّد محمّد على داعى الاسلام ج 2 ص 416 ديدم كه صريحا واضحا جوغن را بهمان ضبط ولى با غين بجاى قاف به « هاون سنگى وچوبى بتكلّم شيراز » تفسير كردهاند ظنّ قريب بيقين براي من حاصل شد كه جاون مذكور در متن شدّ الإزار همان كلمهء جوغن يا جوقن امروزى لهجهء شيرازيان بوده است منتهى اينكه جاون ظاهرا تلفّظ صحيح كتابتي اين كلمه بوده وجوغن يا جوقن كه هنوز مستعمل است هيئت محاورهء وعاميانهء آن ، .
( 10 ) - ص 54 س 4 ، شيخ الشيوخ أبو الحسين ، - مقصود شيخ الشيوخ أبو الحسين أحمد بن محمّد بن جعفر بيضاوى معروف بابن سالبه ( سال به ) است كه يكى از أعاظم مشايخ متصوّفهء فارس بوده در أواخر قرن چهارم وأوايل قرن پنجم ويكى از معاصرين شيخ مرشد أبو إسحاق إبراهيم بن شهريار كازرونى وأبو حيّان توحيدي وآن طبقه از رجال بوده است ومقرّ وى در بيضاء فارس بوده ومدفن وى نيز همانجاست در نزديكى تلّ بيضاء كه حاليّه قصبهء بلوك بيضاء است وآثار قبر أو هنوز آنجا باقي است ، - وسالبه كه در سوق نسب أو واعقاب أو ديده ميشود ظاهرا نام يا لقب يكى از أجداد اعلاى صاحب ترجمه بوده است ، وكلمهء سالبه ( - سال به ) كلمهء فارسي است مركّب از سال وبه
شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( المزارات أو مزارات شيراز ) — صفحة 476
مساهمون: أبو القاسم جنيد الشيرازي
ص٤٧٦