96 - الشيخ جمال الدين حسين بن محمد الفسوي « 1 »
كان من أبناء الدّنيا جذبه جذبة من جذبات الرّبّ فترك الأشغال ولزم سلوك طريق الرّجال حتّى نال ببركته ما نال وبنى خانقاها يخدم فيه الصّادر والوارد ويجمع الحفّاظ لدرس القرآن والصّلحاء للّصلوة والذّكر فينفق عليهم ، توفّى في سنة ثمان وأربعين وستّمائة ودفن بخانقاهه الّتى استحدثها بمحلّة الدّبّاغين بدرب سلم ، ثمّ دفن في جواره ابنه العارف الباذل محمّد بن الحسين ووفاته كانت في سنة احدى عشرة وسبعمائة « 2 » ، ولقلّة زوّاره « 3 » حكاية ذكرت
هامش
- بقيه از صفحه قبل
است ، وچون وفات شيخ نجيب الدّين علىّ بن بزغش چنانكه در ترجمهء أو خواهد آمد در سنهء 678 بوده پس وفات صاحب ترجمه كه بتصريح مؤلّف در حيات شيخ نجيب الدّين مزبور روى داده بوده بالضرورة قبل از تاريخ مذكور بوده است .
( 1 ) - م كلمات « بن محمّد » را ندارد ،
( 2 ) - اين دو تاريخ وفات پدر وپسر يعنى سنهء 648 و 711 در هرسه نسخه بعينه بهمين نحو است بدون اختلاف ، - در شيرازنامه ص 138 شرح حال دو نفر يكى پدر وديگر پسر مذكور است كه در اسم ونسب ولقب وتاريخ وفات بعينها وطابق النعل بالنعل با صاحب ترجمه وپسرش يكى ميباشند ولى در شيرازنامه اين پدر وپسر را جزو مدفونين در محلّهء در خفيف شمرده ودر كتاب حاضر چنانكه در متن ملاحظه ميشود جزو مدفونين دروازهء سلم ، وبعلاوة در شيرازنامه گويد كه اين پدر وپسر معروف بودهاند به « سرده » وكتاب حاضر أزين فقره ساكت است ، فقرهء دوّم هيچ اهميّتى ندارد چه ممكن است مؤلّف كتاب حاضر از ذكر لقب « سرده » براي صاحب ترجمه غفلت يا مسامحه كرده باشد ، ولى اختلاف اوّل يعنى اختلاف در محلّ دفن اين دو نفر عجيب بنظر ميآيد زيرا دو مؤلّف مزبور هردو از اهالى شيراز وهردو با يكديگر معاصر وهردو فاضل ومورّخ بودهاند معذلك يكى مدفن اين پدر وپسر را در محلّهء در خفيف كه در شمال شرقي شيراز واقع بوده نگاشته وديگرى در دروازهء سلم كه در جنوبي غربى همان شهر بوده است ، پس يا بايد فرض كرد كه يكى از دو مؤلّف مزبور را با يكى از نسّاخ آنها را در محلّ دفن اين دو نفر خلطى والتباسى دست داده ، يا اينكه اين دو شخص مذكور در كتاب حاضر ودر شيرازنامه با وجود اتّحاد كامل در نام ونسب ولقب وتاريخ وفات وبا همه استبعادى كه اين فقره دارد معذلك بأهم متغاير واشخاص مختلف بودهاند واين اتّحادات همه از قبيل توارد وتصادف بوده است ، - واين نكته را نيز ناگفته نگذريم كه سابق در كتاب حاضر در تحت نمرهء 39 شرح حال كسى مذكور شد باسم « جمال الدين محمّد بن حسين بن محمّد معروف بسرده » ومدفون در روضهء كبيريّه يعنى در محلّهء در خفيف ، از ملاحظهء تشابه كامل ما بين نام ونسب ولقب اين شخص با نام ونسب ولقب اين دو شخص محلّ بحث فعلى ما بظنّ بسيار قوى ميتوان گفت كه صاحب ترجمهء نمرهء 39 بايد يكى از افراد خاندان اين پدر وپسر صاحب ترجمهء حاضر باشد ،
( 3 ) - ضمير « زوّاره » چنانكه از حكايت بعد واضح ميشود راجع است بخود صاحب ترجمه جمال الدين حسين نه بپسرش چنانكه ظاهر عبارت در وهلهء اوّل موهم آنست ،