تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفهرست ( فارسى ) — صفحة 447

مساهمون:

ص٤٤٧
ابن وحشيه از نبطى به عربى ترجمه مىكرد و گفته‌اند ترجمه‌هاى زيادى داشته ، كه ذكرش خواهد آمد . ان‌شاءالله .

اولين سخنگو در فلسفه

در محضر ابو القاسم عيسى بن على از ابو الخير خمار پرسيدم ، اولين سخنگو در فلسفه چه كسى بود ، گفت ، فرفوريوس صورى در كتاب التاريخ خود ، كه به زبان سريانى است ، گويد اولين فيلسوف ، از فلاسفه سبعه « 1 » ثالس بن مالس امليسى بود و از اين كتاب دو مقاله به عربى ترجمه شده است . اين گفته را ابو القاسم تصديق كرده ، و در آن ترديد و شكى نداشت . بعقيده ديگران ، اولين سخنگو در فلسفه ، بوثاغورس بن ميسارخس ، از مردم ساميا بود . فلوطرخس گويد : بوثا غورس اول كسى است كه در فلسفه سخن گفته . و آن را فلسفه ناميده و رساله‌هائى داشت كه معروف بذهبيات بود ، زيرا جالينوس از جهت تجليل و احترام او آنها را با طلا نوشته است . و من از تأليفات بوثاغورس اين كتابها را ديده‌ام : رساله او در سياست عقليه . رساله او بتمرد سقليه . رساله او بسيفانس در استخراج معانى ، و از اين رساله‌ها گاهى نسخه‌هائى بتفسير امليخس بدست آيد . و باز گويد : پس از او ، كسى كه در فلسفه سخن گفت سقراط پسر سقراطيس ، از شهر آتنه ، شهر معروف به شهر علما و حكما بود ، و بسيارى از گفتارش تدوين « 2 » نگرديده ، و آنچه بدست آمد . مقاله‌ايست در سياست . و رسالهء در سيرت نيكو كه آن را نيز از وى دانسته‌اند . و بحكايت ديگر ، سقراطيس كه معنايش نگهدار تندرستى است از مردم آتنه ، و زاهد و خطيب ، و حكيم بوده . و براى مخالفتش با يونانيان بقتل رسيده ، و سرگذشت آن معروفست و پادشاهى
هامش
( 1 ) فلاسفه سبعه ، يا حكماء سبعه بگروهى از فلاسفه اطلاق مىشود كه در قرن ششم قبل از ميلاد بودند . اولى -Bias De Priene -بياس دوپرين . دومى -Chilons De Lasdemone -شيلن دلاسه دمون . سومى -Cleobule De Lindos -كلئبول دوليندوز . چهارمى -Periander De Corinthe -پرياندر دو كورينت . پنجمى -Pittacos De Mityline -پتياگوس دوميتيلن . ششمى -Solon D , athenes -سولن داتن . هفتمى -Thalis De Milet -ثالس دو مليت ( ر . ك . لاروس فرانسه : زير كلمهءSage) ( 2 ) ف ( لم يدروا ) ش ( لم يدون ) .