تلخيص المسائل
جناب شيخ :
1 - شكى نيست كه نجاسات دهگانه جزء محرّماتاند و اجتناب از آنها واجب و ارتكاب آنها حرام است و لذا اگر قطع حاصل كرديم كه اين مايع مثلا بول است بايد از آن اجتناب كنيم زيرا شارع مقدّس مىفرمايد :
وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ
و يا مىفرمايد :
يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ
.
2 - و شكى نيست كه ملاقى با اعيان نجسه كه متنجّس ناميده مىشوند واجبالاجتناباند پس انّما الكلام در اينجا چيست ؟
در اين است كه :
1 - برخى همچون علّامه و سيد بن زهره مىگويند :
حكم ملاقى نجس از خود خطاب اجتنب عن النجس استفاده مىشود بدين معنا كه :
و الرّجز فاهجر ، اعم است از خود رجز ( يعنى نجس واقعى ) و ملاقى آن .
به عبارت ديگر : معناى فاجتنب اعم است از اجتنب عنه و عن ملاقيه .
2 - مشهور مىگويند :
از جمله اجتنب عن النجس ، غير از وجوب اجتناب از خود نجس واقعى چيزى به ذهن متبادر نمىشود .
و لذا وجوب اجتناب از ملاقى نجس ، تعبّد خاص و دليل مخصوصى دارد كه عبارتند از روايات كثير ، و اجماعات فقهاء و هذا هو الحقّ .
جناب شيخ بلاشك :
1 - اجتناب از اطراف علم اجمالى در شبهات محصوره واجب و ارتكاب آنها حرام است .
2 - اگر شىء پاكى با هر دو طرف شبهه محصوره ملاقات كند واجب الاجتناب است چرا كه ملاقى النجس نجس .
3 - اگر شىء طاهرى با يكى از اطراف شبهه و شىء طاهر ديگرى با طرف ديگر شبهه ملاقات كند ، اجتناب از هر دو طرف ملاقى لازم است . چرا ؟
زيرا علم اجمالى حاصل مىشود به اينكه يا اين ظرف با نجس واقعى ملاقات كرده و ملاقى نجس ، نجس است و يا آن ظرف فيجب الاجتناب .
حال بفرمائيد انّما الكلام در ملاقى در اينجا چيست ؟
در ملاقى احد اطراف شبهه است يعنى اگر شىء پاكى با يك طرف شبهه ملاقات كند آيا واجب الاجتناب هست يا نه ؟