تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 203

مساهمون:

ص٢٠٣
نيست ، خطابات هم متوجّه او نيست . چرا ؟ زيرا كه طلب حاصل و يا تحصيل حاصل است و تحصيل حاصل ناصحيح . فى المثل شما داراى ظرفى هستى ، برادر شما هم داراى ظرفى ، اگر فرضا ظرف شما نجس شود اين چه ربطى به ظرف برادر شما دارد ؟ آيا خطاب اجتنب عن النجس مىتواند متوجّه شما شود كه ؟ مىدانيد ظرف خودتان نجس است خواهيد گفت : نه ، زيرا من از پيش به نجاست ظرف خودم تفصيلا علم داشته و مىدانستم كه اجتناب از آن واجب است و لو چنين نهىاى هم در كار نباشد . و خلاصه اينكه : اگر شارع واقعه‌اى را كه محل ابتلاى انسان نيست نهى نمايد قبيح است . حاصل مطلب در ( و هذا باب واسع ينحل به الاشكال عمّا علم . . . ) چيست ؟ اين است كه با بيان ضابطه و معيار ابتلاء و عدم ابتلاء اشكالات فراوانى در شبههء محصوره حل مىشود . مراد از پاسخ فوق چيست ؟ 1 - از طرفى گفتيم كه در علم اجمالى و شبههء محصوره بايد احتياط كرده ، از اطراف شبهه اجتناب نمود . 2 - از طرفى فقهاء در موارد و فروعات بسيارى از فقه كه به حسب ظاهر ، علم اجمالى وجود داشته و شبهه هم محصوره است ، فتوا به عدم وجوب احتياط داده‌اند . فى المثل : 1 - مىدانيم كه قطرهء بولى يا در داخل اناء افتاده و يا خارج آنكه بحث آن مفصّل گذشت و گفته شد كه احتياط در اين‌جور جاها واجب نيست . اگر بپرسيد كه چرا ؟ مىگوئيم در اين‌گونه موارد يك طرف شبهه محلّ ابتلاء نيست و لذا علم اجمالى بلااثر است . 2 - دو نفر داراى لباس مشتركى هستند كه در آن منّى ديده‌اند و لذا هريك اجمالا مىداند كه خودش و يا دوستش جنب شده‌اند . در اينجا به علم اجمالى اعتناء نمىكنند ، بلكه هريك موظف‌اند به حساب خودشان برسند و لذا وقتى هريك وضعيت خودش را محاسبه مىكند و شك مىنمايد كه آيا جنب شده يا نه ؟ اصالة عدم جنابت جارى مىكند و غسل بر او واجب نيست .