از حضرت رسالت پناه صلَّى الله عليه و آله از جناب عزّت نقل مىفرمايد كه : او عزّ شأنه در حديث قدسي فرموده :
يعنى : اى فرزندان آدم ، اين همه ملكها و مالها كه در تصرّف شماها است و شما به حسب ظاهر مالك او هستيد ، همهء آنها از آن من است و مالك حقيقى و صاحب تحقيقي اين مالها و ملكها منم ، اى فقرا و مساكين ، شما خود به خود فكر كنيد كه شما كجا بوديد در زمانى كه اين ملك و مال بود و شما در كتم عدم بوديد ؟
چنان كه بعد از وجود شما ، اين مالها كه به امانت به دست شما است و از ديگران به شما منتقل شده است ، از شما نيز به ديگران منتقل خواهد شد ، پس گمان مبريد كه شما از براى اين مال يا اين مال از براى شما ، دائمى خواهد بود و زوال نخواهد داشت . آيا انتفاعى هست شما را در اين ملك و مال زيادة بر آن چه مىخوريد و فانى مىكنيد ؟ ! آيا مىپوشيد و كهنه مىكنيد ؟ ! يا تصدّق مىكنيد و باقى مىگذاريد از براى روزى كه در آن روز محتاجتريد به مال ، كه روز قيامت باشد . و از براى هر كدام از اين انتفاعات كه از اين مالها بردهايد ، بعد از مراتب حساب و خلاصى از آن ، يا مرحوم خواهيد بود ، اگر تحصيل آن مالها از ممرّ مشروع كرده باشيد ، و يا معذّب و معاقب ، اگر به خلاف آن باشد . و چنان كنيد كه به وسيلهء اين مال عاريتى كه چند روزى به مراد شما است ، از جمله مرحومين باشيد و به وسيله او مستحقّ درجات عاليه شويد ، نه از فرق محرومين و سزاوار دركات هاويه . و به هوش باشيد كه مال غير در پيش شما دوستتر از مال شما نباشد و دندان شما به مال ديگران ، تيزتر از مال شما نباشد . يعنى جز به الطاف الهى از هيچكس متوقّع إحسان مباشيد و به قليل و كثير خود قناعت كنيد ، و اگر زايد بر حاجت شما باشد ، به ديگران صرف كنيد .
فقد قال امير المؤمنين عليه السّلام :
ما قدّمت فهو للمالكين ، و ما أخّرت فهو للوارثين ، و ما معك فما لك عليه سبيل سوى الغرور به ، كم تسعى في طلب الدّنيا ؟ و كم ترعى ؟ افتريد
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 336
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٣٣٦