بسيارى هم به زندان ابد افتادند . اين اعدامها و فشارهاى بيرحمانه دولت بعدها هم ادامه داشت . در سپتامبر 1973 تقريبا 170 تن دستگير شدند . به سال 1974 چند تن از روشنفكران ازجمله نويسندگان ، مهندسان و پزشكان بازداشت گرديدند .
جنبشهاى اعتصابى كارگران بهويژه در سالهاى 1975 و 1976 گسترش يافت ، در اين سالها كارگران ساختمانى ، حملونقل ، بافنده ، كارگاههاى شيمى ، ماشينسازى ، صنايع نفت و غيره دست به اعتصاب زدند . كارگران خواهان افزايش كارمزد ، كاهش ساعات كار روزانه ، اجراى بيمههاى اجتماعى و غيره بودند . در پايان آوريل 1974 « قانون كيفر اخلالگران در صنايع » تصويب شد ، به موجب اين قانون ، كيفر مرگ يا اقلا 15 سال زندان براى « اخلالگران » در صنايع كشور تعيين گرديد ، و حتى گروههاى ويژهاى براى حفاظت دهها رشتههاى صنايع توليدى مأمور گرديدند .
اين واقعيات دليل بر آنست كه دورهء موقتى خاموشى پيكارهاى طبقاتى كه در نتيجه آغاز « اصلاحات » پديد آمده بود ، پايان يافته است و مرحلهء تازهاى در پيشرفت پيكار طبقاتى كه بر پايه حمله به اين « اصلاحات » طرح گرديده آغاز شده است .
تاريخ ايران از زمان باستان تا امروز ( فارسي ) — صفحة 614
مساهمون: ا . آ . گرانتوسكى
ص٦١٤